Προς ...«φίλους»: Όχι άλλο κάρβουνο!

-Τι κάνεις μωρέ; Χαθήκαμε βρε ψυχή!

Τηλέφωνο άγνωστο στην οθόνη, φωνή άγνωστη στα αυτιά και στη μνήμη μου.
Σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση, θα προσπαθούσα μεσα σε δέκατα δευτερολέπτου να αποκωδικοποιήσω αν με την αντίπερα φωνή στην άλλη άκρη του κύματος, «χαθήκαμε» γιατί δεν είχαμε κανένα λόγο να «βρισκόμαστε», ή χαθήκαμε γιατί έτυχε.

Όλο αυτό τον «προεκλογικό» καιρό, με αποκορύφωμα αυτή τη βδομάδα, αν και δεν αναγνωρίζω τη φωνή και το κινητό, γνωρίζω πια πολύ καλά ότι καλώς «χαθήκαμε» με την απέναντι φωνή. Έμαθα ...hard way αυτή την εβδομάδα, ότι αυτός με τον οποίον «χαθήκαμε» εμπίπτει αυστηρά σε δύο κατηγορίες. Ή όταν ξαναπέρασα την λίστα επαφών στο καινούργιο κινητό μου, το κινητό του το διέγραψα γιατί δεν είχα κανένα λόγο να το έχω ή το έχει βρει από κάποιους άλλους που επίσης «χαθήκαμε» αλλά εγώ παρέμεινα καταχωρημένη στο δικό τους και τώρα βρίσκομαι «καταχωρημένη στο target group, των εν δυνάμει ψηφοφόρων Καμίνη.

Τόσες εκλογές πέρασαν, αυτό που ζω αυτές τις μέρες δεν έχει προηγούμενο. Τέτοια κινητοποίηση δεν την έχω ξαναδεί. Μου αρέσει ότι όλοι αυτοί οι τρέντηδες, θεωρούν το ΚΚΕ, επικοινωνιακά αυτιστικό.
Το κινητό μου, το σταθερό μου, τα mails μου, όποιο πιθανό και απίθανο σημείο επικοινωνίας διαθέτω, βομβαρδίζεται απο Καμινολατρεία. Το νέο trend της πόλης... Καμίνης...

Οι φυλές που περνοδιαβαινουν με ένα ποτό στο χέρι στο Παρκο Ελευθερίας, απο λατρεία σε λατρεία... Α, ρε Ψαθά... πέθανες νωρίς!!!!!
Από το φινόκιο στον Καμίνη.
Από το «Μπρίκι» στον Καμίνη
Από το Lifo στον Καμίνη
Από το Γκάζι στον Καμίνη
Από το Μάριο Βαργκα Λιοσα στον Καμίνη
Από τη Φολέγανδρο στον Καμίνη

Απο τον οργασμό του ..."αυτομαστιγώματος" στον Καμίνη

Απο το "τα φάγαμε μαζί" στον Καμίνη

Απο τους "πασόκους με πολιτικά" στον Καμίνη

Απο το "η ανεργία ειναι μια περιοδος περισυλλογής" στον Καμίνη

Απο το "σφαξε με αγά μου να αγιάσω" στον Καμίνη

Απο το "δεν θα γινουμε ποτέ Ευρωπαίοι" στον Καμίνη (η συγκεκριμένη κατηγορία, προσπαθεί με μαγιολικια και ξορκισμούς να αποτρέψει το μυαλό της τον ...κελτικο τιγρη που ψόφησε, κι ας πηγαινε by book συμφωνα με το δικό τους ...book)

Χαμογελάω...
Οι απαντήσεις μου στους ...«φίλους» Καμινολάτρες στην άλλη άκρη της γραμμής κυμαίνονται από το
Α. Όχι άλλο κάρβουνο! Η κραυγή συνοδεύεται με το τρελαμένο ύφος Κούρκουλου στην γνωστή ταινία.
Β. Σοφότατη επιλογή το ότι ...«χαθήκαμε»
Γ. «Φίλε» μου, με θεωρείς τόσο ανόητη για να με προβληματίσει το ...δίλημμα «ανάμεσα στη Σκύλλα και στη Χάρυβδη τι να επιλέξω;»
Δ. Αυτός ο Αυριανισμός σας πασπαλισμένος με την «πολιτική ορθότητα», είναι τόσο αηδιαστικός όσο και ο παστουρμάς πασπαλισμένος με μέλι.
Ε. Δεν συμπαθούσα τον Καραγκιόζη, αλλά από τα μικράτα μου ΣΙΧΑΙΝΟΜΟΥΝ τον Χατζηαβάτη.
........
Το επόμενο κουδούνισμα με πετυχαίνει σε ...ζόρικη ώρα...
ΣΤ. Μην παίζεις με την τύχη σου «φίλε» που «χαθήκαμε», ανάμεσα σε αυθεντικές και δήθεν Κατίνες, μπορεί να σκεφτώ ότι το αυθεντικό μπορεί να είναι και πιο όμορφο.

Από όλη αυτή την Καμινολατρεία, που βομβάρδισε όλη αυτήν την εβδομάδα τη ζωή μου, εγώ ένα και μόνο συμπέρασμα έβγαλα.

Το ότι με φίλους που ΔΕΝ «χαθήκαμε», τους φίλους που εξακολουθούμε να μοιραζόμαστε πράγματα, δεν είναι τυχαίο. Με γνωρίζουν και τους γνωρίζω. Κανένας εξ αυτών ...δεν ασπάστηκε την νέα θρησκεία της πόλης μας, κανένας τους δεν έπεσε θύμα του νέου trend που ρημάζει τη πόλη μας, τη γκόμενα μας, την Αθήνας μας. Οτιδήποτε και αν ψήφισε, οτιδήποτε και αν ψηφίσει. Ακόμα και Καμίνη.

Τελικά είναι αλήθεια (at the end of the day, κατα το προσφιλές λεξιλόγιο της ...φυλής), με τους φίλους σου, αυτούς που επιλέγεις να ΜΗΝ ...χαθείς, μπορεί να μην μοιράζεσαι την ίδια πολιτική άποψη, αλλά μοιράζεσαι τουλάχιστον την ίδια οπτική ζωής και την ίδια αισθητική, που συμπυκνώνεται σε δύο ίσως φράσεις.

Καραγκιόζηδες και Χατζηαβάτες, στη ελληνική πραγματικότητα είναι εξίσου αποκρουστικοί.

Άσε που είναι και αηδιαστικά εμφανές το ποιοι ακριβώς κινούν τα νήματα στις δυο καρικατούρες.

Προς δημοσκόπους: Γιατί ΔΕΝ θα ψηφίσω Καμίνη

Στις δημοτικές εκλογές της περασμένης Κυριακής, είχα την μεγάλη τύχη να ψηφίσω με την καρδιά και το μυαλό μου, να χορεύουν σφιχταγκαλιασμένες ένα μελωδικότατο ταγκό. Ψήφισα χωρίς το παραμικρό …ερωτηματικό. Σπάνια ψήφος…

Την περασμένη Κυριακή, ψήφισα μια Κυρία, έτσι με το κάπα Κεφαλαίο και την γραφή bold. Mια Αριστερή, αυτής της ...φαντασιακής Αριστεράς, που δεν χωράει σε κομματικές γραφειοκρατίες ή ακόμα χειρότερα σε κάποιο πολιτικό σταρ- συστεμ. Η Ελένη η Πορτάλιου, βαθύτατα πολιτικό ον, βαθιά και ουσιαστικά ακτιβίστρια, μπροστάρισα σε κάθε τοπικό ή μαζικότερο κίνημα, πάντα παρούσα, πάντα ενεργή, πάντα εκεί... Ότι καλύτερο από κάθε άποψη, για την πόλη που αγαπώ πάρα πολύ. Την γκόμενα μου. Την Αθήνα.

Και τώρα η δεύτερη Κυριακή…
Αποδέχομαι ΚΑΙ τη πολιτική θέση της αποχής, δεν την απαξιώνω, σε καμία περίπτωση δεν την ερμηνεύω ...κατά βούληση, και ακόμα περισσότερο δεν την τσουβαλιάζω. Αλλά και από την άλλη, η δική μου πολιτική θέση είναι σε κάθε περίπτωση, συμμετοχή.

Οι δημοσκόποι …έμαθα ότι με μετράνε σε αυτούς που θα ψηφίσουν …Καμίνη, στο 2ο γυρο. Μέγα λάθος.

Η υποψηφιότητα Καμίνη είναι ότι απεχθάνομαι σε αυτό το τόπο, αλλά και σε αυτή τη ζωή. Πολιτικά, συναισθηματικά, αισθητικά.

Σε μια Δημοκρατική Πολιτεία, ο Συνήγορος του Πολίτη, όφειλε να είναι το κόκκινο πανί για τις Κυβερνητικές εξουσίες. Είναι αυτός που ex officio, τάσσεται στη θέση του Προστάτη του Πολίτη, απέναντι στις Κυβερνητικές αυθαιρεσίες. Τα …αξιοπερίεργα της …αξιοπερίεργης «δημοκρατίας» αυτης της χώρας; Ο Συνήγορος Υπεράσπισης μας, είναι ο …λατρεμένος των Κυβερνητικών εξουσιών. Οι …Κυβερνήσεις να τον λατρεύουν ως «συνήγορο» μας, δηλαδή ως …«εισαγγελέα» τους.. Το enfant gâté ΤΟΥΣ. Ο λόγος απλούστατος. Ένας …εισαγγελέας ΤΟΥΣ, κομμένος και ραμμένος στα μέτρα ΤΟΥΣ.

Προσωπικά δεν περίμενα κανέναν να μου «θέσει» το διακύβευα των δημοτικών εκλογών.

Για μένα τον ψηφοφόρο- πολίτη, κάθε κάλπη που στήνεται έχει πολιτικό διακύβευμα και πολιτικό μήνυμα. Ας μου εξηγήσει συχωριανοί και μένα κάποιος, τι στο καλό σημαίνει το «αυτοδιοικητικό» κριτήριο ψήφου. Σημαίνει ψήφο, σε κάποιον που έχει τυπικά προσόντα …πρόσληψης; Ε, τότε να τις καταργήσουμε τις δημοτικές εκλογές, και οι υποψήφιοι Δήμαρχοι ας καταθέτουν τα βιογραφικά τους στον ΑΣΕΠ.

Το ΔΗ.ΑΡΙ των Κουβέλη και Σία, αυτοί οι «πασόκοι με πολιτικά», ΕΜΦΑΝΙΖΟΝΤΑΙ να πλασάρουν την υποψηφιότητα Καμίνη.
Ohlala! φρέσκο πολιτικό- απολίτικο αίμα στη showbiz της Κυβερνητικής επικοινωνίας. Νέας εσοδείας πρασινοφρουρός, όχι κάτι παλιοί που βρώμισε πια τα χνώτο τους.
Ο κ. Καμίνης μάλιστα μας απειλεί ότι αν δεν τον στηρίξει ΚΑΙ το ΠΑΣΟΚ, δεν θα μας κάνει την τιμή να θέσει υποψηφιότητα. Σιγά καλέ Συνηγορε του …πολίτη, σκιαχτήκαμε!

O βρικόλακας του νεοφιλελευθερισμού Στέφανος Μάνος, σπεύδει να τον στηρίξει ασμένως και θορυβωδώς.

Άντε βρε, και στα δικά σας οι …ανύπαντροι, η συμμαχία των πρόθυμων δένει την …σχέση της και με κουμπαριές σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πελοπόνησο.
Λυπάμαι, πείτε με …αντικοινωνική κ. Σώτη και κ. Πάσχο μου, αλλά εγώ για την τελετή αυτού του «γάμου» ούτε πρόσκληση προτίθεμαι να αποδεχτώ και πολύ περισσότερο ούτε …δώρο δεν υπάρχει η παραμικρή πιθανότητα να στείλω.

Ο κ. Καμίνης υποστηρίζει την υποψηφιότητα του, με ένα και μόνο επιχείρημα. Ο Κακλαμάνης ήταν κακός Δήμαρχος, ψηφίστε εμένα.

Η φυλή των …gourmet, αυτή η «μπουρζουαζία» χωρίς την παραμικρή ...κρυφή γοητεία, αυτή η φυλή των Bourgeois με την πιο χυδαία Μολιερική έννοια του όρου, αυτοι που υποδύονται ανεπιτυχώς τους Gentilshommes, συνασπίζεται και κάνει ιερό πόλεμο υπέρ Καμίνη, βωμών και εστιών.

Τα διάφορα ...ευαγγέλια της ανωτέρω φυλής, Lifo, Athens Voice, Status, Protagon, και λοιποί εστέτ χουλιγκάνοι, αυτοι οι ξαναμένοι fan της νεωτερικής Αθήνας, επιδίδονται σε αγιογραφίες.

Η …Σώτη Τριαντάφυλλου ως νέα Jeanne d’ Arc (και Jeanne d’ Athènes το λες, έτσι στο πιο βαλκανικό) ζώνεται τα άρματα και μπαίνει μπροστάρισα στο …αγώνα.
Τώρα και μόνο η σύνθεση της εν λόγω …παρέας, μια αναγούλα, μια ναυτία ε, όσο να πεις μου την προκαλεί. Άλλωστε ο γιατρός μου θα θεωρούσε εξαιρετικά ανησυχητικό σύμπτωμα να …συνδράμω την πολιτική αισθητική της κυρίας Σώτης.

Τα μαντάτα των δημοσκόπων στην αυλή του Πρίγκηπος συχωριανοί μου, φτάνουν κακά και ζόρικα, και αποφασίζει ο Γεώργιος Β΄ να αποδεχτεί την εισήγηση του αυλικού Ιωάννη, ότι το δίλημμα τούτων των εκλογών συμπυκνώνονται στο «Καμίνης ή Χρεοκοπία», «Σγουρός η Θάνατος».

Το 49 αναβιώνει σε high tech version, οι υπήκοοι του ...Στέματος, διαχωριζονται σε ...πατριώτες και μιάσματα.
Ο γνωστός …Συνήγορος, σφυρίζει αμέριμνα, θεωρεί ότι δεν τον αφορά το "πολιτικό δίλημμα", δεν διανοείται να δηλώσει έτσι κάτι...«όχι ρε, εγώ πιόνι στην δική σας χυδαιότητα δεν γίνομαι, δεν τη θέλω τη στήριξη σας» και συνεχίζει να ξεκατινιάζεται στα παράθυρα με τον Κακλαμάνη, χαρίζοντας στιγμές γέλιου και τρελού κεφιού, σε όλη την οικογένεια.
Προφανώς ούτε η στοιχειώδης αξιοπρέπεια του υποψηφίου, είναι «αυτοδιοικητικό» προτέρημα. Με αυτήν την έννοια θα πάω…τι στο διάβολο είναι αυτό το …«αυτοδιοικητικό» κριτήριο γαμώτο μου, που εγώ τώρα έχω Κυβερνητική εντολή να ψηφίσω με δαύτο;

Τούτων λεχθέντων αγαπητοί δημοσκόποι μου και προς αποφυγήν πάσης παρεξηγήσεως ή λάθους επί των …ευρημάτων σας, δηλώνω ότι, εγώ το ψηφοδέλτιο Καμίνη στην κάλπη δεν υπάρχει πιθανότητα να το ρίξω.

Και όχι, δεν θα ψηφίσω ούτε Κακλαμάνη.

Όχι γιατί δεν ήταν καλός Δήμαρχος.

Ήταν εξίσου κακός όσο κακοί δήμαρχοι ήταν η Μπακογιάννη και ο Αβραμόπουλος.

Και είμαι η τελευταία που δεν θα του αναγνωρίσω κάποια πράγματα. Προσωπικά στον Κακλαμάνη θα αναγνωρίσω, ότι σε μια πόλη που ίσως για πρώτη φορά μετά τον πόλεμο, βρίσκεται σε «ανθρωπιστική κρίση»για λόγους που δεν τον αφορούν, ούτε εμπίπτουν ουσιαστικά στην αρμοδιότητα του, επί θητείας του προωθήθηκαν κάποιες, έστω λίγες κοινωνικές πολιτικές. Κοινωνικές και όχι φιλανθρωπικές. Για κάποιους συμπολίτες μας, σωτήριες.


Δεν θα ψηφίσω Κακλαμάνη για ένα και μοναδικό λόγο.

Γιατί για εμένα οι εκλογές έχουν ΠΑΝΤΑ πολιτικό πρόταγμα και πολιτικό διακύβευμα, και η υποψηφιότητα Κακλαμάνη υποστηρίζεται και από το ΛΑΟΣ. Προσωπικά δε, θεωρώ απείρως επικινδυνότερο ΠΟΛΙΤΙΚΑ το ΛΑΟΣ, τον Καρατζαφέρη και την υπόλοιπη παρέα τους, ακόμα και από τον Μιχαλολιάκο και τη Χρυσή Αυγή. Το γιατί… σε άλλη ανάρτηση.

Κι έτσι στη δημοτική κάλπη, το μόνο που μου απέμεινε πια να ρίξω είναι ίσως κάποιο στιχάκι από τις «εκλογές μαντινάδα» του Σαββόπουλου.
Μοιάζει να το 'πε το ΠΑΣΟΚ,

ο Σολωμός ή ο Τσάτσος,

θα πω κι εγώ ένα σιγανό

μη μας ακούσει μπάτσος.

Στα όνειρά μου σας καλώ και σας και την κυρά σας

κι ελπίζω να καλέσετε κι εμάς απ' τη μεριά σας.

Τα βλέπω

Αύριο θα βγούμε να δανειστούμε. Οτιδήποτε πάνω από το επιτόκιο του τελευταίου δανεισμού, καλό θα ήταν να παρακρατηθεί από την κρατική επιχορήγηση στο ΠΑΣΟΚ.

Αύριο, ο τζάμπα μάγκας, αυτός ο φερόμενος και ως Πρωθυπουργός, που προκειμένου να βγάλει τον Σγουρό με ...24%, παίζει τα κουρέλια της αξιοπρέπειας αυτής της χώρας στα ζάρια, οφείλει να πληρώσει το μάρμαρο. Ας δώσει κάτι έστω από τα λεφτά του Τσουκάτου...

Τι ψηφίζουμε την Κυριακή; Για ποιο πράγμα ψηφίζουμε την Κυριακή; ρώταγα προχθές.
Η φερόμενη και ως Κυβέρνηση, έπαιξε τα ρέστα της. Έπαιξε με το φόβο του κόσμου, έπαιξε με την έγνοια, μπλόφαρε με την ανασφάλεια των πολιτών.
Τα ρέστα της η Κυβέρνηση... Τα βλέπω της απαντούν τσαμπουκαλεμένοι οι πολίτες. Ακόμα και ο τελευταίος χαρτοκλέφτης, θα σηκωνόταν από το τραπέζι. Αλλά ...

Θα πάει σε εκλογές ΜΟΝΟ αν το αποτέλεσμα των αυτοδιοικητικών εκλογών είναι πολύ καλό για το ΠΑΣΟΚ, ή μόνο αν το σκηνικό της συγκυβέρνησης με τους ...προθύμους έχει ήδη στηθεί. Μόνο δηλαδή αν έχει εξασφαλισμένο ότι θα την τελειώσει τη ....δουλειά.

Σήμερα διάφοροι fan της χουλιγκάνικης «δημοκρατίας», θεωρούν τους απέχοντες ...απαθείς και ιδιώτες. Κάποιοι προχωρούν και σε ακόμα πιο ...βιτσιόζικες αναλύσεις, ερμηνεύοντας τους απέχοντες κατά το δοκούν.
Κάποιοι σε ακόμα χυδαιότερες. Τους αναφέρουν και ως παραχωρούντες την ψήφο τους και την ερμηνεία της ...στους άλλους, κατά προτίμηση μάλιστα στους ίδιους...

Όταν όμως η ερώτηση που θέτεις είναι ΛΑΘΟΣ, τότε και η απάντηση που θα πάρεις είναι ΛΑΘΟΣ.
Η αντιπροσωπευτική δημοκρατία εμπεριέχει τον όρο αντιπροσώπευση. Οι πολίτες που δεν πήγαν να ψηφίσουν, ή ακόμα πιο έντονα όσοι έριξαν λευκό ή άκυρο, δεν είναι ούτε βολεμένοι, ούτε πρόβατα, ούτε ιδιώτες, ούτε εν δυνάμει κουκιά. Είναι άνθρωποι που στο multiple choice που τους πέταξαν στην μούρη αρνήθηκαν να τικάρουν κάτι που δεν απαντούσε στις δικές τους έννοιες, προβληματισμούς, αρχές, οπτικές.

Να το πω και αλλιώς. Οι πολίτες αυτοί συντηρούν με τα δικά τους
χρήματα,με το δικό τους μέλλον, με την δική τους ζωή, ένα κομματικό σκηνικό που δεν τους εκφράζει και πολύ περισσότερο ΔΕΝ τους αντιπροσωπεύει.

Εγώ λοιπόν θα επιμείνω, όπως κάνω διαρκώς και αδιαλείπτως από τον περασμένο Δεκέμβριο, ότι το πολιτικό σύστημα, έτσι τουλάχιστον όπως το ξέρουμε από τη μεταπολίτευση και μετά, δεν είναι απλά άχρηστο, είναι επικίνδυνο.. Θα ξαναεπιμεινω ότι το πολιτικό σκηνικό θα καταρρεύσει. Είτε έτσι είτε αλλιώς. Είτε πιο σιωπηλα, ειτε πιο …ηχηρά. Είτε με το καλό, είτε με το άγριο. Είτε με καταλύτες είτε με ισχυρά εξώθερμες αντιδράσεις. Αν και στοιχηματίζω ότι θα ξεκινήσει τρώγοντας ...αυτοβούλως τις σάρκες του.

Και η δημοκρατία και η αντιπροσώπευση θα πάρουν τη ρεβάνς. Και προσωπικά πιστεύω ότι δεν θα την πάρουν ...συγκροτημένα, με σχέδια, και διαγράμματα επί χάρτου. Πιστεύει άραγε κανείς ότι αν η «Μαύρη Χειρ» είχε αστοχήσει στην δολοφονία του Φραγκίσκου Φερδινάνδου και της Σοφίας Χότεκ, ο Α' Παγκόσμιος πόλεμος θα είχεαποφευχθεί;

Στην αποχή, σε αυτή την τόσο θορυβώδη σιωπή, υπάρχει θυμός, υπάρχει οργή, υπάρχει δυσπιστία, υπάρχει απογοήτευση, υπάρχει απελπισία.

Διάφοροι ...διερμηνείς προθυμοποιούνται να αποδώσουν νοήματα μια γλώσσας που δεν κατανοούν. Όλοι αυτοί, αρνούνται να κατανοήσουν τις υπέργειες και τις υπόγειες διαδρομές διάφορων κοινωνικών, πολιτισμικών και οικονομικών στρωμάτων, και θεωρούν ότι έχουν το ελεύθερο να προσεγγίζουν αποτελέσματα σύμφωνα με την βολή τους.

Οι διάφοροι ρήτορες εμφανίζονται σίγουροι ότι ένα κομμάτι από τους ...προσωρινώς απέχοντες, το μόνο που θα έχουν να ρίξουν αύριο, μεθαύριο ή ποτέ, είναι ένα ...ψηφοδέλτιο σε κάποια άλλη κάλπη. Πλανώνται πλάνη οικτρά. Προσωπικά πιστεύω ότι ο ατμός θα βγει από την κατσαρόλα, όσο κι αν αυτοί κάνουν ότι είναι δυνατόν, αλλά και αδύνατον για να σφαλίσουν το καπάκι. Κι αν δεν βγει...θα εκραγεί.

Και θα παρασύρει στην κάψα του και στη φλόγα του, όλο το σάπιο. Και θα αναδείξει και δεκάδες …καινούργια, που κομματικές επετηρίδες, προσωπικές αντιπαραθέσεις, ίντριγκες, συναλλαγές, και ανήθικες συμφωνίες λειτουργούν σαν θηλιά γύρω τους.

Το αποτέλεσμα είναι πάνω από όλα μια τεράστια επιτυχία του ΚΚΕ. Εκκωφαντική άνοδος του ΚΚΕ. ΠΑΝΤΟΥ. Είναι ταξική η ψηφος; Είναι τα νέα φτωχοποιημένα στρώματα;

Το άλλο γεγονός, είναι η συνολική μεγάλη άνοδος της Αριστεράς ιδιαίτερα στην Αττική. Ναι μια Αριστερά που είναι αμήχανη. Ναι, μια Αριστερά που ψάχνεται. Ναι μια Αριστερά που, ως προς το παρόν, ο κόσμος της δίνει στα χέρια ένα μεγάλο βάρος και μια τεράστια ευθύνη. Και που πρέπει παση θυσία να αποφύγει τον κινδυνο... να της πέσει το μεγάλο …βάρος από τα χέρια.

Οι εκλογές δεν τέλειωσαν. Έχουμε δεύτερο γύρο. Ο Ραγκούσης και ο φερόμενος ως Πρωθυπουργός μας ανακοίνωσαν ότι αυτή την Κυριακή αποφάσισαν λέει...ότι τώρα θα ψηφίσουμε με ... αυτοδιοικητικά κριτήρια.
Λυπουμεθα Γεωργιε Β’. Το κουμπάκι on off που εκτιμά η Κυβερνηση ότι διαθέτουν οι πολίτες και η Κυβερνηση μπορεί να το ενεργοποιεί όποτε τη βολευει, έχει απενεργοποιηθεί προ πολλού. Φάνηκε. Καταγράφηκε. Τα κριτήρια ήταν και θα είναι ΚΑΙ ΣΤΟ Β’ ΓΥΡΟ, πολιτικά.

Άλλωστε.εδώ που τα λέμε, με τι «αυτοδιοικητικά» ή όποια κριτήρια μπορείς να ψηφίσεις, ανθρωπάκια που άγονται και φέρονται, που καταδέχονται για ένα οφίτσιο, για μια θεσούλα, για πέντε κουκιά, να τους φτύνουν και να τους χρησιμοποιούν οι ...στηρίζοντες τους, και αυτοί να παριστάνουν ότι ψιχαλίζει. Από πότε η αξιοπρέπεια έπαψε να είναι ΚΑΙ πολιτικό αλλά ΚΑΙ αυτοδιοικητικό προτέρημα ενός υποψηφίου;

Αξιοπρέπεια...ας μην βάζω άγνωστες λέξεις στον φερόμενο ως Πρωθυπουργό και στους υποτακτικούς.

de profundis

Σήκω ψυχή μου...
Ο φόβος ενός πολιτικού συστήματος που έκανε τον κύκλο του, έφτασε στο αδιέξοδα του ...και αργοπεθαίνει με θορυβώδη χυδαιότητα.

Σήκω ψυχή μου...
Ο επιθανάτιος ρόγχος του, που παλεύει να φοβίσει αυτό που ΝΟΜΙΖΕΙ ότι ορίζει σαν ζωή μας. Λύσεις σε μια εξίσωση που καμιά σταθερά δεν έχει.

Σήκω ψυχή μου....
Κάτω από τον γυάλινο στεγανοποιημένο πύργο τους, η κοινωνία να ανιχνεύει τα όρια της. Τροχιές που τέμνονται, τροχιές που διασταυρώνονται, τροχιές που συναντιούνται, στις ....βασικές μας τις αρχές. Δεν θα είναι η πρώτη φορά, δεν θα είναι η τελευταία. Την ακούς στο ...πετσί σου, την ακούς στο ...κεφάλι σου, την ακούς στα ...ακροδάχτυλα σου, τη βουή του πλήθους. Ακουσε την...

Σήκω ψυχή μου...
Οι «επενδύτες» του φόβου, των διαχωρισμών, του μίσους, επιστρατεύονται...

Στολές να φορούν. Στολές που δεν έζησες το φαιό τους, μόνο ιστορίες και διαβασματα απο μνήμες άλλων να κατακλυζουν το μυαλό σου. Στολές ...συγχρονες που αποληγουν σε βουρδουλες, σε φάλαγγες του μυαλού σου.

Σήκω ψυχή μου...

Σε μια χώρα, σε ένα τόπο, που πλήρωσε τόσες φορές, τόσο βαριά, τους ψεύτικους «πατριωτισμούς», τις εθνικοφροσύνες, τους διαχωρισμούς, ο Πρίγκιπας σε ρόλο Μαρίας Αντουανέτας να τους ξαναβγάζει από το βρωμερό χρονοντούλαπο τους,προκειμένου να διασώσει το τομάρι τους.

Σήκω ψυχή μου...

Η διάσωση τους, ο θάνατος μας.

Η χρεοκοπία τους, η ανάσταση μας.

Σήκω ψυχή μου...
Το τέρας είναι πια εδώ. Απλώνει τις γλιτσιασμένες φτερούγες του και με μύρια όσα κόλπα και τεχνάσματα παλεύει να σε αγκαλιάσει. Ό φόβος είναι εδώ. Κι ο φόβος είναι μόνο ένας. Ο φόβος ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ πάντα μπας και το συνηθίσεις το τέρας.

Σήκω ψυχή μου...
Δώσε ρεύμα...
Βάλε στα ρούχα σου φωτιά...
Βάλε στα όργανα φωτιά...
Να τιναχτεί σαν μαύρο πνεύμα
Η τρομερή μας η λαλιά....

Συχωριανοί ...καλό βόλι!

Η Συναίνεση

Στην εποχή της επικοινωνίας υπάρχουν λέξεις που έχουν πάντα θετικό πρόσημο στο μυαλό μας.
Η λέξη …Αγάπη, η λέξη ….Δίκαιο, η λέξη …Πατρίδα, η λέξη …Νέος.
Μέσα σε όλες αυτές τις λέξεις υπάρχει και η λέξη …συναίνεση. Αγαπημένη λέξη των media, η «συναίνεση». Και όπως όλα τα αγαπημένα των media, αυτού του πεπτικού σωλήνα που καταβροχθίζει απόψεις, πραγματικότητες, γεγονότα, θέσεις και πολιτικές, τις αλέθει με μια μηχανιστική ευκολία και τις αφοδεύει στα μούτρα μας, είναι ΚΑΙ αυτή μια βολική λέξη.

Αλλά συναίνεση σε …τι; Και απέναντι σε …ποιον;
Η κριτική μου στην «συναίνεση», δεν αφορά στην αποδοχή εκ μέρους των κοινωνιών τω κανόνων της συνύπαρξης και των κανόνων της συμβίωσης. Στην κατ’ αρχήν συμφωνία για την προστασία των δικαιωμάτων των πολιτών, από το Κράτος, συναινούμε όλοι ή σχεδόν όλοι, και αυτό αυτόματα σημαίνει, ότι εκχωρούμε σαν άτομα μέρος της ελευθερίας μας προκειμένου να συνυπάρξουμε.

Η Συναίνεση όμως στις μέρες μας , τείνει να αναδειχτεί σε υπερπολιτική λέξη, και σιγά ή …γρήγορα, επιχειρεί να υποκαταστήσει την πολιτική. Η συναίνεση τείνει να ταυτιστεί με την Ηθική, με την Σύνεση, με την Αποτελεσματικότητα, και ακόμα χειρότερα με την Δημοκρατία.

Ξαφνικά καλλιεργείται η ιδέα ότι η συναίνεση στα προγράμματα και στις πολιτικές των Κομμάτων είναι θετικό γεγονός.
Ξαφνικά ο μέσος πολίτης, απεικονίζεται στα ποιοτικά χαρακτηριστικά των δημοσκοπήσεων, να φωνάζει... «βρείτε τα», λες και η συναίνεση των πολιτικών κομμάτων, σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, οικονομικής διαχείρισης, διοικητικής δράσης, προσφέρει με ένα μαγικό τρόπο την ...λύση.
Ξαφνικά αξιόπιστος φορέας δεν είναι αυτός που υποστηρίζει την θέση του, αλλά αυτός που συγκλίνει στην θέση του αντιπάλου του.

Εδώ και καιρό αυτό που εγώ ψυχανεμίζομαι είναι ότι πολιτικές δυνάμεις στη βάση μιας …ιδιότυπης συναίνεσης, ΘΕΩΡΗΤΙΚΑ ετερόκλητων- και ιστορικά αλλά και «ιδεολογικά»- κομματικών χωρών, επιχειρούν να μας πείσουν για το τέλος της πολιτικής. Ξαφνικά η συναίνεση είναι το μεγάλο και το μοναδικό ζητούμενο. Ξαφνικά στήνονται συμμαχίες προθύμων. Μάλιστα κάποιοι με …ηθικολογικό οίστρο, επιχειρούν να συγκαλύψουν ότι η πολιτική από τη φύση της εκφράζει κοινωνικές δυνάμεις, συγκροτείται στη βάση συμφερόντων και ερμηνεύεται με αναφορά σε συγκρουόμενα κοινωνικά συμφέροντα.

Κόμματα φτιάχνονται πυρετωδώς. Κόμματα με ημερομηνία …ίδρυσης ολίγων μηνών, που ως μέλη άλλου Κόμματος, καταψήφισαν την κεντρική κυβερνητική πολιτική, συν-στηρίζουν με την Κυβέρνηση υποψηφίους σε αυτοδιοικητικές εκλογές . Εκλογές όμως που ο Πρωθυπουργός όρισε με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο, ότι έχουν χαρακτήρα ψήφου εμπιστοσύνης στην Κυβέρνηση. Η κ. Ντόρα ετοιμάζει πυρετώδως το ...Κόμμα της. Ο βρυκολακας μπάμπας της ...αγορευει και μάλιστα ταυτοχρονα με τη διακαναλική του Πρωθυπουργού. Ο βρυκολακας Μάνος, μας συστηνει ξανα μανά το φρεσκο υλικό του, τον Μπουτάρη και τον Καμίνη. Ο Καρατζαφέρης όπως πάντα, μέσα από πλήθος οβιδιακών μεταμορφώσεων, είναι έτοιμος να συνεισφέρει και να συμμετάσχει σε οποιαδήποτε Κυβέρνηση. Ούτως ή άλλως η πολιτική ζωή έχει Καρατζαφεροποιηθεί εδώ και καιρό.

Ακόμα και για οικουμενικές Κυβέρνησης αρχίζουν να διακινούνται σενάρια. Αυτή η ρημαδοιστορία και οι φάρσες της, χαμογελάει στην γωνία με κάτι …sir.

To μέτωπο της συγκυβέρνησης…ετοιμάζεται πυρετωδώς. Μα κινδυνεύει η Πατρίς…

Τι απομένει…έξω από το μέτωπο των …συναινούντων; Σίγουρα η Αριστερά, δηλαδή ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ.

Τι θα κάνει η ΝΔ;
Ποια πραγματικά σημασία είχε η μη ψήφιση του μνημονίου από τη ΝΔ;
Ήταν μια ευκαιριακή επικοινωνιακή καταψήφιση ή… είχε έναν ισχυρό συμβολισμό για τα μελλούμενα;
Μπορεί να αντέξει η ΝΔ να απομονωθεί από τους …φυσικούς της συμμάχους; Θα υποστηρίξει μέχρι τέλους τον κοινωνικό φιλελευθερισμό ή θα κινηθεί στον …συναινετικό νεοφιλευθερισμό;

Τι θα κάνει το ΠΑΣΟΚ;
Θα παραμείνει ένα συμπαγές Κόμμα; Τμήματα του θα αποσχισθούν και θα συγκροτήσουν κάποιο άλλο κομματικό φορέα; Τμήματα του θα μεταφερθούν σε άλλους πιο φιλόξενους ιδεολογικά χώρους;

Και τι θα κάνουμε όλοι εμείς σε μια «Δημοκρατία» που η …συναίνεση τους, δεν θα επιτρέπει επιλογή; Εκεί όπου το «δεν υπάρχει εναλλακτική» δεν θα εκφράζεται μόνο σαν οικονομική πολιτική αλλά και σαν «δημοκρατική» λύση;

Τι σημαίνει «συναίνεση» για να μην υφίσταται …πολιτικό κόστος. Ποια μέτρα απαιτούν τέτοιο «πολιτικό κόστος», όπου …από την μια θα είναι τα μέτρα και από την άλλη…σχεδόν τίποτα Μπορεί ο όποιος δικομματισμός να κάνει εναλλαγή κομμάτων με συγκλίνουσες πολιτικές, αλλά το εκάστοτε Κυβερνών Κόμμα, φοβούμενο μη χάσει την εκλογική του πελατεία, …μετρούσε το …πολιτικό κόστος. Μήπως τώρα πια η συναίνεση απλά σημαίνει «αποφασίζομεν και διατάσσομεν» γιατί…συναινέσαμε ότι δεν υπάρχει άλλη λύση; Γιατί …στη δική μας …δημοκρατία, δεν υπάρχει ούτε …πολιτικό κόστος για μας, ούτε πολιτική διαφυγής για εσάς;

Πόσο …όμορφη λέξη είναι η «συναίνεση»; Τι σκηνικό στήνεται; Τι ψηφίζουμε την Κυριακή; Για ποιο πραγμα ψηφιζουμε την Κυριακή;

Ο Ιππίας μαραθωνοδρόμος

Συνήθως ο εκβιαστής στηρίζεται σε ντοκουμέντα που ενοχοποιούν για κάτι τον εκβιαζόμενο. Ο εκβιαζόμενος βέβαια ξέρει πολύ καλά, ότι κάθε φορά που θα ενδώσει και θα ...πληρώσει τον εκβιαστή του, κάνει ένα ακόμα βήμα προς τον γκρεμό. Ο εκβιαστής δεν θα σταματήσει παρά μόνο αν δει το θύμα του νεκρό.

Αυτές τις μέρες ζούμε σε αυτόν τον τόπο ένα high-tech εκβιασμό.
Τα ...ντοκουμέντα του εκβιασμού, τα κατασκεύασε ο εκβιαστής μόνος του. Κατ’ αρχάς διεκδίκησε την εξουσία ψευδόμενος συνειδητά- το ομολόγησε με περισσή χυδαιότητα ο υφυπουργός του θιάσου, ο κ. Σαχινίδης. Στη συνέχεια έκανε ότι ήταν δυνατόν και ότι φάνταζε αδύνατον για να φτάσουμε σε αδυναμία δανεισμού- αρκεί να δούμε που παρέλαβε τα spreads δανεισμού, πόσες φορές υπερκαλύφθηκε απο τις αγορές με χαμηλό επιτόκιο το ποσό που ζητούσαμε, τι ποσά ΑΡΝΗΘΗΚΕ να δανειστεί, με τι απίστευτους βυζαντινισμούς φτάσαμε στο περίφημο μνημόνιο, και με τι άγνοια κίνδυνου και παραχωρήσεων ψηφίστηκε αυτό, από το κομματικό στρατό του θιάσου.

Από εκεί και πέρα ο «πατριωτισμός» επέβαλε την διάλυση της κοινωνικής ασφάλισης και πάνω από όλα την κατεδάφιση των εργασιακών σχέσεων. Αν χρειαστεί καίγονται και κάποιοι εργαζόμενοι. Είδατε τι κακό κάνουν οι διαδηλώσεις; Καλά το ξέραμε ότι είστε διεφθαρμένοι πολίτες, αλλά σαν δεν ντρέπεστε να γίνετε και δολοφόνοι πολίτες... Αφήστε τα όλα πάνω μου. Εγώ ...πονάω.

Ποιος έφταιγε για όλα αυτά; Ο ...άλλος. Έφταιγε ο προηγούμενος- κάτι τόλμησε να πει και για το ...πιο προηγούμενο, λες και δεν ήταν ο Πρωθυπουργός, που έκανε καριέρα σαν Υπουργός των Κυβερνήσεων Σημίτη, λες και ο Σημίτης δεν τον έχρισε διάδοχο του. Ο προ-προηγούμενος βέβαια, του έστειλε σαφές μήνυμα, ο αρχηγός του θιάσου χέστηκε και μάζεψε τις τζάμπα μαγκιές.

Αλλά πιο πολύ από όλους φταίγατε εσείς. Εσείς οι διεφθαρμένοι. Εγώ θα σας ...θεραπεύσω. Πονάω που σας κόβω τη δουλειά, πονάω που σας κόβω τη σύνταξη, πονάω που σας κόβω το φάρμακο, πονάω που σας κόβω τη ζωή, πονάω.
Αλλά για το καλό σας, σας εκβιάζω ότι αν δεν με πληρώσετε, θα έρθουν άλλοι και...

Την ίδια στιγμή, το Κράτος λεηλατείται από τους ηθοποιούς του θιάσου. Τα πάντα ξεπουλιώνται, τα πάντα χαρίζονται Δουλειές στήνονται, δουλειές χαλάνε, "επενδύσεις" στήνονται, "επενδύσεις" χαλάνε. Ποιος ξέρει; Κανείς. Ούτε καν ο ίδιος ο Πρωθυπουργός που υπεραμύνεται στη Βουλή της ...επένδυσης του Αστακού, όταν αυτή έχει ήδη ...τσακίσει στη μοιρασιά, δυο μέρες πριν. Ο Ερντογάν διαμηνυει στον Τουρκικό τύπο, να μην ασχοληθεί...αυτή τη στιγμή με την ...πράσινη αναπτυξη στο Αιγαίο.

Και τώρα η μεγάλη παρασταση. Και τώρα ένας ακόμη εκβιασμός. «Σγουρός ή Χρεοκοπία», «Καμίνης ή Θάνατος», «Μπουτάρης ή Χάος».
Εμείς, σου ετοιμάσαμε την χρεοκοπία, εμείς σου ετοιμάσαμε το θάνατο, εμείς σου ετοιμάσαμε το χάος. Πιάσαμε όλα τα στενά. Οι συνδικαλιστές δικοί μας. Η γκαιμπελική ενημέρωση δική μας. Οι δανειστές δικοί μας. Που πας ρε Καραμήτρο, φωνάζει ο Γεώργιος Β’ Παπανδρέου Γ’;

Δώσε, πλήρωσε μας. Μια ψήφο ρε σου ζητάμε. Μια ψήφο στους δικούς μας. Αύριο ... βλέπουμε τι θα σου ζητήσουμε ως ...πατριωτικόν.

Ο εκβιαστής που έφτιαξε τα ντοκουμέντα του εκβιασμού μας, σήμερα μας ξαναβάζει το πιστόλι στον κρόταφο. Εγώ ή η χρεοκοπία, που δημιούργησα. Ένα δίλημμα που διαβάζεται μόνο σαν μια πρόταση. Εγώ είμαι η χρεοκοπία.

Και τα μικρά παιδιά ξέρουν ότι ο εκβιαστής δεν σταματάει ΠΟΥΘΕΝΑ. Όσο τον πληρώνεις τόσο περισσότερο ζητάει.

Ο Ιππίας, που ξεχειμώνιαζε στην αυλή του Δαρείου, σήμερα με τα γυαλισμένα αθλητικά παπούτσια παριστάνει τον μαραθωνοδρόμο. Πιθανότατα ο Δαρείος να έχει ήδη πατήσει όλη την Ευρώπη. Οι Πλαταιείς δεν ήρθαν και η μάχη αναβλήθηκε. Αλλά και οι δούλοι δεν έχουν κανένα λόγο να σκάψουν με τα χέρια τους τον τάφο τους.

Η Αριστερά τρομοκρατημένη από τα κελεύσματα πολιτικής ορθότητας των Μήδων για την τάξη, δεν κάλεσε ΣΗΜΕΡΑ τους δούλους των συσσιτίων, των άνεργων, των λουκέτων, στο Καλλιμάρμαρο. Δεν κάλεσε τους απόμαχους της δουλειάς και της ζωής, που τους ανεμίζουν ένα 100ευρω ...για μια ψήφο.
Δεν τους κάλεσε να σταθούν έτσι εκεί, στην άκρη της ...γιορτής, στημένοι, ακίνητοι, σιωπηλοί, βλοσυροί, αμίλητοι. Με αυτό τον φόβο που δημιουργεί η ...σιωπή των ...βλοσυρών στους κρατούντες...
Ή Αριστερά σήμερα δεν γέμισε με αφίσες- ναι έτσι ...ρυπαίνοντας τις λεωφόρους- με την φωτογραφία του Γρήγορη Λαμπράκη και αυτόν τον έναν που δεν άντεξε και ξέκοψε από το φοβισμένο και τότε πλήθος στην άκρη του δρόμου και να περπατήσει δίπλα του. Ακόμα και κάποιος που θα έβλεπε την αφίσα, απο περιεργεια θα ...διαβαζε τι έγινε τότε. Θα διαβαζε τα ...μελουμενα.

Η Αριστερά δεν ακούει πια τους ποιητές. Εμείς δεν ακούμε πια τους ποιητές. Όπου ακούς «τάξη» ανθρώπινο κρέας μυρίζει. Αλλά, ποια είναι η Αριστερά; Εμείς. Η αριστερά, αυτή που θα παραμείνει Αριστερά... θα ακολουθήσει αυτό που γίνεται στη κοινωνία. Πάντοτε έτσι έτρεχε η Ιστορία.


Υ.Γ. Αν κάτι πραγματικά με αηδιάζει δεν είναι οι εκβιασμοί του ...Ιππία. Ο Ιππίας θα πάει σε εκλογές ΜΟΝΟ αν το αποτέλεσμα των αυτοδιοικητικών εκλογών είναι πολύ καλό για το ΠΑΣΟΚ, ή μόνο αν το σκηνικό της συγκυβέρνησης με τους ...προθύμους έχει ήδη στηθεί. Μόνο δηλαδή αν έχει εξασφαλισμένο ότι θα την τελειώσει τη ....δουλειά.
Αν κάτι με ανησυχεί είναι ότι ένας, ΕΝΑΣ ...δικός του, ένας που κατεβαίνει με την στήριξη ή το χρίσμα του, ένας από αυτούς που ...περιφέρονται και υπερηφανεύονται για την προέλευση τους από την κοινωνία των πολιτών, δεν ένοιωσε την ανάγκη να πει «όχι, εγώ πιόνι στην δική σας χυδαιότητα δεν γίνομαι, δεν τη θέλω τη στήριξη σας».

Δεν με ανησυχούν ούτε ο Γεώργιος ο Β΄ και ο θίασος του, ούτε τα παιδιά του κομματικού τους σωλήνα, όπως οι κάθε λογής Σγουροί και Μίχες.
Οι Καμίνηδες και οι Μπουτάρηδες, είναι αυτοί που πραγματικά με ανατριχιάζουν. Παραμένουν στις ...επάλξεις και οι δύο. Ο ένας να ξεκατινιάζεται με τον Κακλαμάνη και ο άλλος να ξεκατινιάζεται με τον Άνθιμο. Κουβέντα να γίνεται. Στα ...μεσημεριανάδικα.

Κότα λυράτη

Την ώρα που το πανελληνιο προσπαθεί να συνέλθει από το στυγερό εκβιασμό του Γιωργάκη του Αχαμνού, ότι αν δεν ψηφίσουμε το Σγουρό θα κρατήσει την αναπνοή του μέχρι να σκάσει, νέα πολιτικά γεγονότα συνταράσσουν την πατρίδα μας.
Ο Μπουτάρης ξέχεσε τον Άνθιμο. Και καλά του έκανε. Να αγιάσει το στόμα του.

Και ξαφνικά ο Μπουτάρης, κότα λυράτη, νατον πρώτη μούρη στο ...μαγαζί του Άνθιμου να ζητάει την ...ευλογία του. Τέτοια τρέλα να εκκλησιαστεί! Ε, ας πήγαινε σε μια άλλη εκκλησία, αφού πια το είχε τόσο μαράζι να ανάψει το κερί στον Αη Δημήτρη, μεγάλη η χάρη του. .

Όχι, ο Μπουτάρης πήγε μαζί με τους παρατρεχάμενους να φωτογραφηθεί στο ...μαγαζί γωνία του Άνθιμου. Πήγε να αποθανατιστεί στις κάμερες να ψάλλει το ωσαννά με το χριστεπώνυμο πλήθος του ...μουτζαχεντίν.

Και ορθότατα ο μουτζαχεντίν τα πήρε στο κρανίο και τον έκανε ρόμπα. Να αγιάσει το στόμα και του...Αγίου, εγώ στη θέση του –γιατί και Αγία δεν με λες- θα του σβούραγα μια με το θυμιατήρι στο δόξα πατρί και θα τον έκραζα ...τσου ρε κότα.

Ε, ο ...Άγιος, ...Άγιος είναι, του είπε ότι κακώς συχνάζει στο μαγαζί του γιατί απο το χριστεπώνυμο, όχι ψήφο δεν θα δει αλλά ούτε σάλιο και κατέθεσε τα παράπονα του στον «αν δεν ψηφίσετε Σγουρό, εγώ θα κρατήσω την ανάσα μου μέχρι να σκάσω». Ό «αν....» πήρε μια ανάσα- μα ούτε να σκάσεις με την ησυχία σου δεν σε αφήνουν αυτοί οι υποψήφιοι που μάζεψε ο Ιωάννης ο Αυλοκόλαξ- και προσπάθησε να διαμεσολαβήσει και να κάνει τα ξινά γλυκά.

Λοιπόν για Άγιο δεν τον κόβω τον Άνθιμο, αλλά και τόσο τζαμπα μάγκας όσο ο Μπουτάρης δεν είναι.

Αν και εδώ που τα λέμε, ο Μπουτάρης, αυτό το πρόβλημα το έχει γενικώς, αυτό το «όπου φτύνω ...γλύφω», του βγαίνει αβίαστα βρε παιδί μου. Άντε κυρ- Γιάννη, στις επόμενες εκλογές βάζεις σοβαρές υποθήκες να κατέβεις με το κόμμα του Άνθιμου και του Βουκεφάλα.