Φονιάδες

ΒΑΡΙΑ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΕΝΟΣ ΔΙΑΔΗΛΩΤΗΣ ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΤ ΣΤΟ ΚΡΑΤΙΚΟ ΝΙΚΑΙΑΣ ΣΕ ΚΡΙΣΙΜΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ!

Πραγματικό σοκ έχει προκαλέσει η είδηση για τον βαρύ τραυματισμό, διαδηλωτή ο οποίος διακομίστηκε σε προθανάτια κατάσταση και με υποσκληρίδιο αιμάτωμα στο Γενικό Κρατικό Νικαίας.

Ο ένας εκ των τραυματιών είναι σοβαρά τραυματισμένος στο κεφάλιαπό χτύπημα γκλομπ! Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες ο 32χρονος, διαδηλωτής μέλος του ΝΑΡ, χτυπήθηκε πολύ σοβαρά στην οδό Πανεπιστημίου από τα ΜΑΤ και αυτή τη στιγμή βρίσκεται στο χειρουργείο στο νοσοκομείο της Νίκαιας.

Σύμφωνα με τις μέχρι τώρα πληροφορίες, οι γιατροί καταφεραν να σταματήσουν την αιμορραγία αλλά δεν μπορούν να εγγυηθούν τίποτα για τη ζωή του!!!

Η Τοπική Επιτροπή της ΕΙΝΑΠ του Γενικού Κρατικού Νοσοκομείου Νικαίας, εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση:

Ανακοίνωση Τοπικής Επιτροπής ΕΙΝΑΠ Γενικού Νοσοκομείου Νίκαιας

11/5/2011

Σήμερα γίναμε μάρτυρες της ατέλειωτης και ασύλληπτης βαρβαρότητας που χρησιμοποιεί η κυβέρνηση των μνημονίων προκειμένου να καταστείλει κάθε υγιή αντίδραση πολίτη που αντιστέκεται στα σχέδια που απεργάζεται το ξένο και ντόπιο κεφάλαιο και εφαρμόζουν πιστά οι υπηρέτες τους στη χώρα.

Δεκάδες τραυματισμένοι – χτυπημένοι από τα ΜΑΤ διαδηλωτές διακομίστηκαν με το ΕΚΑΒ ή ήλθαν μόνοι τους στο νοσοκομείο μας. Οι περισσότεροι με θλαστικά τραύματα στο κεφάλι. Ανάμεσά τους 30χρονος διαδηλωτής που διακομίστηκε σε βαριά, προθανάτιο κατάσταση, με ανισοκορία και τεράστιο επισκληρίδιο αιμάτωμα. Αυτήν τη στιγμή χειρουργείται από συναδέλφους μας που αγωνίζονται να σώσουν τη ζωή του.

Καταγγέλλουμε την αστυνομική αυθαιρεσία και βαρβαρότητα.

Καταγγέλλουμε όλα τα μέλη της Ελληνικής Κυβέρνησης και τον πρωθυπουργό της χώρας για την δολοφονική απόπειρα ενάντια στον συγκεκριμένο συμπολίτη μας που είναι σε βαριά κατάσταση και κινδυνεύει η ζωή του, αλλά και ενάντια σε όλους τους άλλους διαδηλωτές.

Η βία και η καταστολή ενάντια στο λαό που αντιστέκεται έχουν κοντά ποδάρια.

Η κυβέρνηση, με την ασύστολη τακτική του βιασμού όλων των λαϊκών δικαιωμάτων που είναι απαραίτητα για την επιβίωση, αλλά και με την ωμή άσκηση βίας που άμεσα απειλεί τις ζωές συμπολιτών μας, το μόνο που καταφέρνει είναι να μεγαλώνει το πείσμα και την απόφαση που έχουμε πάρει να αγωνιστούμε μέχρις εσχάτων για να έχει ο λαός μας ψωμί, παιδεία και ελευθερία.

Δεν θα ησυχάσουμε μέχρις ότου τιμωρηθούν οι ένοχοι της δολοφονικής απόπειρας! Δεν θα ησυχάσουμε μέχρις ότου κερδίσει ο λαός μας όλα όσα δικαιούται!

Πηγή ΙΣΚΡΑ –> εδώ

http://23flevari.wordpress.com/

Θητεία

Σάββατο και να ξυπνάς γιατί όρμησε πίσω από κλειστές κουρτίνες ένας ήλιος …να, με το συμπάθιο. Κι ίσως μόνο ο Ήλιος να παρακούει πια ...τις εντολές. Άντε και ο ...φυσικός σεισμός.

Η …ασφάλεια των πυρηνικών εργοστασίων, αυτή ντε… που ορκίζονται φορώντας αυτήν την εφιαλτική μάσκα αυταρέσκειας οι κάθε λογής τεχνοκράτες, πνέει τα λοίσθια... Αλλά στην Άπω Ανατολή, μπορεί, ενδέχεται και κάποιοι να κάνουν χαρακίρι. Εδώ...αποκλείεται. Εμείς πεθαίνουμε …βουτηγμένοι στα σκατά. Το διέγνωσε επισήμως …και ο δικός μας ο γιατρός.

Ο ...καθηγητής, ο μετακληθείς εξ ...Εσπερίας, να μας ...χειρουργήσει.

Μεγαλεία ο ...ασθενής. Η επέμβαση θα γίνει με ...τηλε-ιατρική, κάπου μεταξύ Βρυξελών- Βερολίνου- Ουάσιγκτον. Στο χειρουργείο τα ψαλίδια, τα νυστέρια, τις γάζες, και τα τσεκούρια, θα διαχειριστεί το ντόπιο πολιτικό και ...νοσηλευτικό προσωπικό. Την νάρκωση, ανέλαβαν οι γνωστοί ...αναισθησιολόγοι, οι πρεζέμποροι της ...αρθρογραφίας.

Το χειρότερο από όλα δε, ο... ασθενής, μέσα από τα σκατά, ματωμένος, ψυχορραγών και ετοιμοθάνατος, εξακολουθεί να δίνει ...φακελάκι. Στους μεσάζοντες για τον θάνατο του, στους ...νοσηλευτές-πολιτευτές και στους πρεζέμπορους Γιωργαλάδες.

Αλλά ...οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι και οι ...Γιωργάλαδες, αυτοί οι πολιτικά ορθοί φιλελεύθεροι του κέντρου, της συναίνεσης για μαζική αυτοκτονία, ε, αναγκάστηκαν να βγάλουν το μανικετόκουμπο, να ανασηκώσουν τα μανίκια από το blazer και να λερώσουν κι αυτοί τα χέρια τους ΔΗΜΟΣΙΑ μέσα στα πραγματικά, στα κυριολεκτικά σκατά.

Ohlalalala!!!! Quel décadence !!!! Καλέ μου πρεζέμπορα της ...άποψης, που κατατρακυλάς! Απο τον Γιωργάκη στον Μητσοτάκη, απο τον Μητσοτάκη στον Πάγκαλο, και απο τον Παγκαλο στον Καρατζαφέρη. Να έχει και πιο κάτω; Τι να σου πω και εγώ η βαριόμοιρη κυρ Παπαχελά μου! Ετσι λέγαμε και εμεις, ότι ...πιο κάτω δεν εχει, αλλά το βαρελι με τα σκατά, ειναι προφανως άπατο.

Αυτό δε το "νέα επαρκή πρόσωπα", με συγκλονισε. Το ΕΠΕΝιτικο τσεκουρι του Βορίδη, να το βάλετε βρε ντεκορ στο τηλεοπτικό στούντιο. Να ...εξοικειωνόμαστε σιγά σιγά.Θα μου πεις εδώ εξοικειωθήκαμε ...με άλλα κι άλλα, ο Αδωνο-Βορίδιδες, τα Μητσοτακεικα, οι «πασόκοι με πολιτικά» και οι άλλοι προθυμοι θα μας χαλάσουν; Τώρα που γυριζει βρε! Όλα ποντάρισε τα στο μαύρο!

«Οι Έλληνες βρίσκονται µέσα στα σκατά. Και µάλιστα πολύ βαθιά ». Dominique Strauss-Kahn, Γενικός Διεθυντής Δ.Ν.Τ.

Και μετά να πέφτεις φάτσα κάρτα με ...αυτό:

Και να θυμάσαι, ότι προχθές που ειδες ξανα το Happy Day, ξερνούσες 5 ώρες. Το μέλλον...επίσης, φάτσα κάρτα απέναντι σου.

«Βλέπω φτωχούς ανθρώπους, με πληγωμένο εγωισμό, κι όμως είμαι ο τελευταίος γιατί δεν έχω ούτε κι αυτό» Μιχάλης Μενιδιάτης / Θητεία / Happy day

Πέστα ρε Μενιδιάτη γαμώ τον Ήλιο μου. Πέστα σε εμένα. Πέστα σε Εμάς, τους λαγούς τους ακινητοποιημένους από τους προβολείς της νταλίκας των ...μεσαζόντων που έρχεται ορμητικά καταπάνω μας. Πέστα στους... εκπρόσωπους, που έγιναν καιρό τώρα ...αντιπρόσωποι. Έρημοι και απρόσωποι.

Να απολυθώ, να φύγω/ τι θ' αντικρίσω, τι θα βγει/τούτο το καψόνι μοιάζει/ να είν' ολόκληρη η ....ζωή Να περιμένουμε ...τι; Να μας ανακοινωθεί μια τιμή για το πετσί μας; Πόσο πάει το κεφάλι μας; Πόσο πιάνει η ζωή μας; Σκατά. Μας το είπανε. Σκατά πιάνει, στις ζυγαριές τους.

Όλα τα υπάρχοντά μου /έχουν καεί σιγά-σιγά/ όμως μέσα δεν αλλάζει/ και σιγοβράζει μια φωτιά

Υ.Γ. Το Μακρονήσι φαντάζομαι ότι θα πουληθεί κι αυτό- οικόπεδο φιλέτο είναι.

Κι η Μνήμη δεν είναι πια της ...μόδας.

Στο θέση του κάθε λογής Σκαλούμπακα, οι Καψήδες, οι Πάσχοι, οι Παπαχελάδες, οι Θοδωράκηδες, οι Πρετεντέρηδες, κληρονόμοι του ρόλου των αναμορφωτών της ντροπής. Όσο για ...χαράδρες, μέχρι ...νεωτέρας παραμένουν οι καναπέδες των σπιτιών μας. Αλλά έπεται συνέχεια....

Άλλωστε είχε αποφανθεί επ’ αυτού και ο Κωσταντίνος Τσάτσος: "Όλοι στη ζωή μας, πρέπει να περνούμε μία Μακρονησο" είχε πει ...τότε. Αν δικαιώσουμε και την ...πρόβλεψη του!!!!

12Ο απολύσεις ; Απάντηση;

Την δύναμη τους την …ξέρουμε!!!
Την δύναμη μας; Την ξέρουμε;
Και αν αρκεί εμείς να τη συνειδητοποιήσουμε, μήπως είναι πιο εύκολο να συμπεριλάβουν την δύναμη ΜΑΣ, στις παραμέτρους της εξίσωσης τους;


Η Cosmote είναι μια κερδοφόρα εταιρία, με 2 δις ετήσιο κύκλο εργασιών και με μισθολογικό κόστος από τα χαμηλότερα στην διεθνή αγορά της κινητής τηλεφωνίας. Η διοίκηση της Cosmote αποφάσισε να προχωρήσει σε 120 απολύσεις εργαζομένων.

Όλοι Εμείς είμαστε εργαζόμενοι.
Όλοι Εμείς είμαστε ταυτόχρονα και καταναλωτές.

Τα χρήματα μας, τα χρήματα των εργαζομένων, δεν είναι δυνατόν να επιβραβεύουν, χυδαίες πρακτικές απόλυσης εργαζόμενων, προκειμένου να επιτευχθεί ακόμα μεγαλύτερη αύξηση κερδοφορίας των μετόχων της Cosmote.
Με τα δικά ΜΑΣ χρήματα αποκτούν την δύναμη ΤΟΥΣ.
Αλλά ΤΩΡΑ αποφασίζουμε η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ να είναι η ΔΥΝΑΜΗ ΜΑΣ.

Ως εργαζόμενοι συμπαραστεκόμαστε στους εργαζόμενους.
Ως καταναλωτές μποϋκοτάρουμε τα προϊόντα της Cosmote.
ΠΡΟΤΑΣΗ ΑΠΟ 23fl για ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟYΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΜΠΟΥΚΟΤΑΖ ΣΤΑ ΠΡΟΙΟΝΤΑ ΤΗΣ COSMOTE
***************************************************************************************
[ΟΙ σημερινές εξελίξεις απο ΕΝΕΤ]
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο σύλλογος των εργαζομένων στην Cosmote πρότεινε το “πάγωμα” των 120 απολύσεων που δρομολογεί η εταιρεία και να ξεκινήσει από το σημείο μηδέν η διαβούλευση. Η πλευρά της διοίκησης αντέτεινε ότι το πρόγραμμα έχει ήδη παρουσιαστεί σε εργαζόμενους και πως ορισμένοι από αυτούς είτε έχουν συναινέσει να αποχωρήσουν λαμβάνοντας τις πρόσθετες παροχές είτε έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον συμμετοχής σε αυτό. Οι εργαζόμενοι ζήτησαν επίσης από την Cosmote να δεσμευτεί ότι δεν θα προχωρήσει στην εφαρμογή παρόμοιου προγράμματος απολύσεων εντός του 2011, κάτι που η διοίκηση της εταιρείας δεν αποδέχθηκε.
Το υπουργείο Εργασίας φέρεται να πρότεινε συμβιβαστική λύση για πάγωμα του προγράμματος χωρίς επαναπρόσληψη όσων έχουν ήδη αποχωρήσει, όμως η πρόταση δεν έτυχε κοινής αποδοχής.
Στο μεταξύ, καθολική ήταν η συμμετοχή των εργαζομένων στην 48ωρη απεργία που ξεκίνησε σήμερα το πρωί στην Cosmote. Αύριο απεργούν μαζί τους και οι εργαζόμενοι στον ΟΤΕ μετά από απόφαση της ομοσπονδίας των σωματείων για 24ωρη απεργία.

Το …αριστερό προφίλ του Ντόριαν Γκρέι

Χαζεύοντας τον κόσμο που ανηφόριζε την Σταδίου προχθές, σκεπτόμουν για μια ακόμη φορά, αν αυτούς τους ανθρώπους, που ο θυμός τους κινδυνεύει να μετατραπεί σε θλίψη και όχι σε οργή, μπορεί να τους κρατήσει η Ελληνική Αριστερά στα χέρια της.

Δεν θέλω να χρησιμοποιήσω την λέξη «αντιπροσωπεύσει». Άλλωστε σε αυτόν τον τόπο, σε αυτήν την γλώσσα, η υπέρ-χρήση των λέξεων τις ευνούχισε, στρογγύλεψε τις αιχμηρές γωνίες τους, τις έκανε ανάπηρες. Τελικά επετεύχθη ο στόχος, όλες οι λέξεις να νοηματοδοτούν όλες τις ..έννοιες.
Ας μην πούμε λοιπόν ...αντιπροσωπεύσει. Ας πούμε... προστατέψει. Ας πούμε...υπερασπιστεί.

Αυτή η Ελληνική Αριστερά, όπως την ξέρουμε, όπως την εισπράττουμε, όπως την αντιλαμβανόμαστε, ...μπορεί να σηκώσει στα χέρια της, όλον αυτόν τον κόσμο; Αντέχει;
Αλήθεια σε όλο αυτό το σάπιο, άχρηστο, βαρίδι, μέρος του προβλήματος και κάθε άλλο παρά μέρος της λύσης, πολιτικό σύστημα, η Ελληνική Αριστερά, αντεχει να παίζει την ανέμελη, ροδομάγουλη κορασίδα; Την αλώβητη; Την αειθαλή και τη φυλλοβόλα;

Κι όσοι …"εκπροσωπούν" την Ελληνική Αριστερά, πόσο αυτοικανοποιούνται με την ψευδαίσθηση ότι …ταυτίζονται μαζί της εννοιολογικά και όχι διαχειριστικά; Πόσο χαϊδεύουν αυτές τις ψευδαισθήσεις τους; Πόσο τεράστιες τις κάνουν; Και ποιους βιάζουν τελικά αυτές οι …ψευδαισθήσεις;
Η σημερινή Ελληνική Αριστερά έχει πια κάποια σχέση με τον ιστορικό εαυτό της;

Δεν θέλω να μπω, στην ...ονοματολογία. Η δική μου αίσθηση είναι ότι...τα επιμέρους προβλήματα της, μπορεί να εξειδικεύονται, να εξιδανικεύονται ή να τερατοποιούνται, αλλά η ουσία παραμένει ή ίδια. Η Ελληνική Αριστερά, μπορεί να μην διεφθάρει όπως σάπισαν από την διαφθορά τα δυο κόμματα εξουσίας, και οι πρόθυμοι σύμμαχοι τους, τα οιονεί δεκανίκια τους, αλλά ...αρρώστησε μαζί τους.
Έμεινε να ομφαλοσκοπεί ανασκαλεύοντας παλιές απαντήσεις αντίδρασης, όταν οι καινούργιες ερωτήσεις είναι επιτακτικές.
Έμεινε να δίνει μάχες οπισθοφυλακής όταν τα στρατεύματα του εχθρού στήνουν τσιμπούσια στα …προκεχωρημενα φυλάκια.

Δείχνει να πάσχει από έναν πολιτικό αυτισμό. Δείχνει να έχει μειωμένη κοινωνική αλληλεπίδραση, μειωμένη δυνατότητα να επικοινωνήσει και το χειρότερο να συν-κοινωνήσει και να …κοινωνήσει, και επιδεικνύει μια περιορισμένη και επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά πολιτικής ορθότητας, copy paste του political correct όπως το επικοινωνούν οι, από την φύση τους, αντίπαλοι της. Πάει να παίξει στο δικό τους γήπεδο πολιτικής ορθοτητας, με την δική τους μπάλα, με τον δικό τους διαιτητή, και το χειρότερο, με πλήρη γνώση και επίγνωση…ότι το παιχνίδι είναι ξεπουλημένο.

Δεν αντέχει, δεν έχει τα κουράγια, την δύναμη να επενδύσει το τεράστιο ιστορικό, συναισθηματικό, πολιτικό της κεφαλαίο και εξαντλείται λες, στο να προστατεύει μια μικρή πατρογονική περιουσία, η οποία όμως, μοιραία φυλλορροεί. Εκπέμπει την εικόνα μικροκληρονομων που παλεύουν να κρατήσουν τα δικαιώματα του …εξ αδιαίρετου ακινήτου.

Αλήθεια τι έγινε; Αυτή η Αριστερά που έχασε τον Εμφύλιο, αλλά αν και ηττημένη κατόρθωσε να γράψει τελικά την Ιστορία; Γέρασε; Ανακυκλώνει τα παιδιά της, στα γεράματα τους, και αντί για το μέλλον που οφείλει να ονειρεύεται, να χτίζει, να προσφέρει, παλεύει να τα σκεπάσει με ξεφτισμένα βελούδα;

Μπερδεμένη στο να μην κάνει κανένα λάθος στις νότες, καμία παραφωνία, στο τραγούδι της πολιτικής ορθότητας και της ανίερης ηθικολογίας που της σφυρίζουν οι επαγγελματίες ηθικολάγνοι και πατριδολάγνοι της "σεμνοτητας', οι υπάλληλοι των λαμογιων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, μπερδεύεται στην ουρά της και πέφτει κάτω;

Μπερδεύεται στις γραμμές των διάφορων γραφειοκρατικών μορφωμάτων και αποκηρύσσει, ότι δυσκολεύεται να ελέγξει κάνοντας σημαία και αυτοσκοπό το "ή μεθ’ ημών ή ανθ’ ημών";

Τι κάνουν οι… διαχειριστές του τεράστιου κεφάλαιου της Αριστεράς; Φοβικοί και αυτιστικοί, το …χώνουν στα σεντούκια, λες κι είναι τίποτα κάλπικες λίρες; Και δεν είναι μοιραίο αυτό να …εξανεμιστεί με αυτή την τακτική; Δεν είναι σκηνικό προαναγγελθέντος θανάτου, το να το κατασπαράξει ο …πληθωρισμός των απαιτήσεων της εποχής για δράση;

Συχωράτε με, ιστορικός δεν είμαι, αλλά στην δική μου, προσωπική, ανάγνωση της Ιστορίας, οι πληθυσμοί, οι λαοί, οι κοινωνίες, ήταν πάντα πιο μπροστά από τα όποια …κομματικά σχήματα, από τις όποιες γραφειοκρατικές ιεραρχίες που ξοδεύονταν στο να δημιουργούν τις πάσης φύσεως …ιερές εξετάσεις. Και για να …νικήσουν έπρεπε να ξεπεράσουν, να διαταράξουν, να σπάσουν, τους φαυλους κυκλους της …διαχειρισης, δείχνοντας τους τον δρόμο. Και μόνο τα πιο υγιή, γερά, αλλά και ευαίσθητα στα κελεύσματα των κοινωνικών αναζητήσεων, κομμάτια του παλιού, ενσωματώνονταν, λειτουργούσαν συμπληρωματικά, ή και ηγετικά.

Οι λογής λογής …Ντόριαν Γκρέι, καλά θα κάνουν να ανοίξουν λίγο τα παράθυρα των …σαλονιών και να τολμήσουν να κοιτάξουν καλύτερα …το πορτραίτο τους, και τα σημάδια της φθοράς τους, που φαντάζουν πια …ουλές. Και να το δουν, το …αριστερό προφίλ, του Ντόριαν Γκρέι, με τα μάτια, του κόσμου, αυτού του όλου, που τάχθηκαν να υπερασπιστούν στα …αλώνια.

H δική μας «tina»

Αν πω ότι εξεπλάγην από την …πληροφορία ότι ο Γεώργιος Β’ Παπανδρέου Γ’ …«συνομιλούσε» με το ΔΝΤ, τον Δεκέμβριο του 2009, θα πω ψέματα.
Όλα αυτά, απλά επιβεβαιώνουν αυτά που ξέρουμε, αλλά …είναι επιεικώς αστείο, να πέσουμε από τα …σύννεφα, από την …επιβεβαίωση του Αλαφούζου.
Το δικό μου ερώτημα, δεν έχει σχέση με τα …γεγονότα, και προσωπικά δεν έχω και κανενός είδους περιέργεια να μάθω τις ….ανατριχιαστικές λεπτομέρειες.
Το δικό μου το ερώτημα, είναι το timing. Το γιατί τώρα.
Την απάντηση ότι ο Στρος Καν, βλέποντας το ναυάγιο, προσπαθεί να διασώσει την δική του πολιτική καριέρα στο Γαλλικό Σοσιαλιστικό Κόμμα, την θεωρώ παντελώς ανεπαρκή. Ο Στρος Καν, είναι ένας ακόμη υπάλληλος, πολύ μεγάλων αφεντικών για να του επιτραπεί να κάνει…προσωπικά παιχνίδια.

Το σύστημα GAP&his friends, όχι απλά ...φαινεται ότιεγκαταλείπεται, από όσους … «φίλους και σύμμαχους» το χρησιμοποίησαν και τους χρησιμοποίησε, με το αζημίωτο πάντα, αλλά δίνεται και στεγνά. Είτε πρόκειται για τους μικρούς εγχώριους …παίχτες- έκδοτες-τραπεζίτες- εργολάβους- είτε πρόκειται για τους …μεγάλους και ισχυρούς «παίχτες».
Προσωπικά, δεν έχω κάποιο ιδιαίτερο ενδιαφέρον ούτε για την τύχη του Γεωργίου Β’, των φίλων του, των συνεργατών του, καθώς επίσης ούτε , και για την τύχη των …μεσιτικών τους.

Το μόνο σχετικό ενδιαφέρον που έχω, είναι για το …plan B. Δηλαδή για τον επόμενο … «δημοκρατικό» «μονόδρομο», που θα …πασαριστεί, σε ..εμάς, για μας…χωρίς …εμάς, Γιατί συχωράτε συχωριανοί τον κυνισμό μου, αλλά απέχω πολύ από το να δώσω …μια δεκάρα βάση, στην ΟΥΣΙΑ των παχιών λογων, του στυλ «ο Ελληνικός Λαός, θα κληθεί να δώσει την λύση, διότι η Δημοκρατία δεν έχει αδιέξοδα, μπλα μπλα μπλα... », και όλα αυτά ενδεδυμένα με τις τρύπιες πορφύρες των επόμενων … «πατριωτισμών» και της επόμενης ανήθικης … «ηθικολογίας».

Σε όλες αυτές τις ασκήσεις επί χάρτου ραντιέρηδων και μεσιτών, σε όλο αυτό το στημένο παιχνίδι των χαρτοκλεφτών που στήσανε την τσόχα τους στην πλάτη μας, ευτυχώς υπάρχει και ένας πραγματικός μονόδρομος. Κι αυτός είναι ο δικός μας ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ. ΤΟ δικό μας “there is no alternative”. Το δικό μας «tina».

Το «είμαστε εδώ». Το "θα μείνουμε εδώ». Το όσες φορές κι αν μας χτυπήσετε, το όσες φορές κι να μας προβοκάρετε, το όσες φορές κι αν μας διαλύσετε, «εμείς θα είμαστε πάντα εδώ». Το …για εμάς, χωρίς εμάς, αφαιρέστε το από τις σταθερές της …εξίσωσης σας.

Θα «είμαστε εδώ» γιατί αυτό που χυδαία, ανήθικα, πατριδοκάπηλα και αστόχαστα …διαπραγματεύεστε, τζογάρετε μεταξύ σας, είναι δικό ΜΑΣ. Είναι πάντα, οι δικές μας οι…πεζούλες.
Στο …«δίκιο» σας, θα αντιτάξουμε το Δίκαιο. Στο …«νόμο» σας, τον Νόμο. Στα παραμύθια σας, την Ιστορία. Στην ατίμωση που ράβετε στενό κουστούμι πάνω στο νου και στο κορμί μας, τον πόλεμο.

Αύριο, αντιμεθαύριο, αντιπαραμεθαυριο, όποτε και όσο χρειαστεί, θα συνειδητοποιείτε ότι, …ό,τι κι αν γράφουν τα κιτάπια της… χαλκευμένης «ιστορίας» σας, η δική μας, γράφει ότι δεν ξοφλήσαμε. Κατανοούμε ασφαλώς ότι έχετε «δουλειες με φουντες» στις διαπτραγματευσεις για τις ...μοιρασιες, καταλαβαινουμε ότι ασχολείσθε με τον δικό μας …μονόδρομο. Σας ..γνωστοποιούμε και τον …δικό μας.

Γιατί …Εμείς πραγματικά. δεν έχουμε άλλη εναλλακτική. Το δικό μας …«σαλόνι διαπραγματεύσεων» είναι ο Δρόμος. Ο δικός μονόδρομος, είναι ο Δρόμος. Η δική μας “tina”, είναι ο Δρόμος!
Και Αύριο…Εκεί!
Όλοι …Εμείς. Όλοι ΜΑΣ!

Πόσους …Πολίτες χωράει αυτή η …Πόλη;

Με τρομοκρατούσαν πάντα τα …ιερά. Τα …τοτέμ. Τα …ταμπού.
Όλα όσα έπρεπε de facto να σεβαστώ, όλα όσα …εμφανίζονταν τόσο εύθραυστα, τόσο μυγιάγγιχτα , τόσο μουσειακά, που δεν κάνει να το ακουμπάς, να τα αγγίζεις, να τα ψηλαφείς, αλλά οφείλεις να αρκείσαι στον ρόλο του παρατηρητή. Μνημεία σε μουσειακές προθήκες.

Η Δημοκρατία, είναι ένα από αυτά τα …ιερά τοτέμ.
Μια λέξη που εμφανίζει πάντα θετικό πρόσημο.
Μια λέξη κλειδί, μια λέξη πανάκεια, μια λέξη φρέσκο, λαχταριστό ψωμάκι, μασημένο και φτυμένο όμως, από το στόμα των επικοινωνιολόγων.
Μια λέξη….φούστα μπλούζα.
Μια λέξη, που ο κίνδυνος …ασθενείας της, χρησιμοποιείται από το πολιτικό σύστημα, σαν εκπυρσοκρότηση πυροβόλου όπλου, την ίδια ώρα που αυτή χάσκει σαν ιριδίζουσα σαπουνόφουσκα.

Περίεργη λέξη η Δημοκρατία. Εξευτελισμένη λέξη. Λέξη που κράτησε το πρόσημο, αλλά έχασε την έννοια, την σημασία, την ουσία.

Η Δημοκρατία δεν είναι αποτέλεσμα και πολύ περισσότερο, δεν είναι αυτοσκοπός. Η Δημοκρατία είναι το μέσον. Η Δημοκρατία είναι η διαδικασία.

Και είναι εξωφρενικά περίεργη διαδικασία η Δημοκρατία. Έχει έναν …αδιανόητο προαπαιτούμενο για να κινηθεί, για να περπατήσει, για να δουλέψει.
Η Δημοκρατία, απαιτεί, το ΟΛΟΙ. Λειτουργεί μόνο, εάν και εφόσον, τους εμπεριέχει ΟΛΟΥΣ!
Η Δημοκρατία δεν απαιτεί μόνο την ισηγορία, εξίσου ισχυρό προαπαιτούμενο της λειτουργίας της, είναι και η παρρησία. Η ευθύνη της παρρησίας του …Πολίτη για την …Πόλη του. Κι οι λέξεις Πολίτης- Πόλη, να είναι αλληλένδετες.

Σήμερα η δημοκρατία, από συμμετοχή, μετατράπηκε, αποδυναμώθηκε, κατάντησε σε «θεραπεία» που χορηγούν αυτόκλητοι σωτήρες.
Σήμερα η παρρησία των Πολιτών επιχειρείται να ταυτιστεί με την αναίδεια απέναντι …στα «όσια και τα ιερά». Σήμερα θα σου πουν με θράσος περισσό, «και τι σε νοιάζει εσένα; Μια χαρά δεν είσαι; Κάτσε στα αυγά σου, ρε»

Σήμερα η Δημοκρατία έγινε μουσειακό βάζο, ένα σπασμένο, τσακισμένο βάζο, που υστεριάζουν οι ντουντούκες των τηλε-πολιτικών και των τηλε-ευγαγγελιστών, ότι μαθές κινδυνεύει από όσους απαιτούν να την ακουμπήσουν με τα χέρια, με το μυαλό και με την ψυχή τους.
Κινδυνεύει μαθές, από όσους αρνούνται να την χαζεύουν σε προθήκες με πολιτική φορμόλη. Μην μιλήσεις. Μην κουνηθείς. Μην αναπνεύσεις. Μην διαφωνήσεις. Μην διεκδικήσεις. Μην αμφισβητήσεις. Κινδυνευει η Δημοκρατία

Από ποτέ η Δημοκρατία, αυτή που εξ’ ορισμού, είναι πολιτική διαδικασία συγκρούσεων κοινωνικών δυνάμεων, πολιτική διαδικασία συγκρούσεων κοινωνικών συμφερόντων, κατάντησε ένα χάπι, ένα placebo, ένα υποκατάστατο της λαϊκής βούλησης και της λαϊκής συμμετοχής.

Και πόσους χωράει, πόσους προστατεύει η σημερινή δημοκρατία; Όχι από άποψη. Από θέση.
Χωράει σήμερα η δημοκρατία, τον άνεργο; Χωράει σήμερα η δημοκρατία τον απόκληρο; Χωράει σήμερα η δημοκρατία τον αδύναμο; Χωράει η σημερινή δημοκρατία τον φοβισμένο; Χώρεσε ποτέ η Δημοκρατία τον …άφωνο;
Και μπορεί να τους προστατέψει; Αυτή η δημοκρατία μπορεί να τους συμπεριλαμβάνει; Και …τελικά, γιατί αυτή η δημοκρατία να τους αφορά;

Ποιους αφορά αυτό το σκιάχτρο της Δημοκρατίας; Πόσους;

Κι αυτοί που πετιούνται ανήθικα και αστόχαστα, έξω από την διαδικασία της, αυτοί, που η μόνη απαίτηση της «Πόλης» τους για την …προστασία της, εξαντλείται στο «ψεκάστε, ψηφίστε, τελειώσατε», όλο και να πληθαίνουν
Αλλά όλοι αυτοί, να είναι τα ΠΕΤΑΜΕΝΑ γρανάζια της, οι βίδες της, ο κινητήρας της, τα σπλάχνα της. Μια μηχανή, ξεκοιλιασμένη, κουρσεμένη, που πια αφορά ελάχιστους, και προστατεύει ακόμα λιγότερους.

Σε ποιους ανήκει η Δημοκρατία; Σε όσους ανήκει και η …Πόλις. Και δεν τους ανήκει ως σε μέτοχους. Τους ανήκει ως σε Πολίτες. Και ΟΛΟΙ, είναι κατά τον ύψιστο …Νόμο, εξ ολόκληρου Υπεύθυνοι, για την επαναλειτουργία της. Με ισηγορία, αλλά πάνω από όλα με παρρησία.

Εδώ, υπάρχει το blog, το ....meeting point, του «23 Φεβρουαρίου 2011. Κι αν μέναμε στο Σύνταγμα;"

Κι αν μέναμε ...Εκεί;

Κι αν μέναμε εκεί;

Αλήθεια πως αντιδράς σε ένα σκηνικό προαναγγελθέντος θανάτου;

Σηκώνεις τα χέρια ψηλά; Κρύβεις το κεφάλι στην άμμο; Ελπίζεις στον από μηχανής Θεό;
Βαυκαλίζεσαι με αντικατοπτρισμούς οάσεων;
Γιατί σε αυτούς που σε πούλησαν, σε αυτούς που σε ξεπούλησαν, εισπράττοντας τα .....μεγάλα τα μεσιτικά τους, το ...ξέρεις ότι το ...ξέρω ότι ΔΕΝ ....ελπίζεις!

Όχι, μην μου λες ψέματα। Μπορούμε να κρύψουμε με αμήχανες σιωπές τις πραγματικότητες των γεγονότων, μπορούμε σπάμε το puzzle σε μικρά διαχειρίσιμα κομματάκια, μπορούμε να σαλαμοποιουμε την πραγματικότητα, και να χαϊδεύουμε μπας και γιγαντωθούν τις ψευδαισθήσεις, αλλά..... Αλλά είναι μεγάλος, τεράστιος ο δράκος τους για να κρυφτεί πίσω από χάρτινα δάχτυλα και πίσω από τους μιντιακούς καραγκιοζομπερντέδες.

Τι έχεις; Τι έχω; Τι έχουμε; Μόνο Εμάς έχουμε!
Κι απέναντι μας, κοινοβουλευτικές δικτατορίες, μιντιακές δικτατορίες, μεσίτες του παρελθόντος, του παρόντος και του μέλλοντος μας. Μεσίτες της ζωής μας.
Τα στρατεύματα τους, να βομβαρδίζουν με σφαίρες καμωμένες από φόβο, με κάτι λίγο από ελπίδα-ίσα για το καρότο για να μην τσινήσει το γαϊδούρι στο μαστίγιο- και μπόλικη σαντιγί «ευνομίας», «υπακοής στους δημοκρατικούς κανόνες», άμετρης, κακογουστης ηθικολογίας, και χυδαίας πατριδοκαπηλίας. Για το καλό μας...ώσπου τρελάθηκε στο τέλος το μυαλό μας....

Έχουν βρει, τις ...λύσεις Τους.
Έχουν βρει, την .... «νομιμοποίηση» για να επιβάλλουν τις λύσεις Τους.
Έχουν βρει, την ...φόρμουλα για να μας επιβάλλουν τις λύσεις Τους.
Εμάς μας χρειάζονται σαν ντεκόρ του έργου που παίζεται εδώ και καιρό μπροστά στα «έκπληκτα» (;;;;;) μάτια μας.

Αυτοί είναι οι μόνοι υπεύθυνοι για όλα αυτά;
ΌΧΙ! Την μεγάλη ευθύνη, την ιστορική ευθύνη, την είχαμε, την έχουμε και θα την έχουμε ΠΑΝΤΑ εμείς.
Εμείς επαναπαυτήκαμε, εμείς τους τα επιτρέψαμε όλα αυτά, εμείς υπήρξαμε βολικά υποχείρια τους, εμείς υπήρξαμε ανάξιοι εραστές του παρελθόντος, του παρόντος και του μέλλοντος μας.
Η ευθύνη δική Μας. Η δύναμη δική Μας. Η Ζωή δική Μας.

Κι αν μέναμε Εκεί; Κι αν μέναμε στο Σύνταγμα στις 23 του Φλεβάρη;
Μην με ρωτήσεις να σου πω το ...μετά; Δεν το ξέρω. Ο δρόμος, δεν είναι χαραγμένος, δεν είναι ...έτοιμος, δεν είναι εύκολος. Τον δρόμο έχουμε την ευθύνη να τον ψηλαφίσουμε, να το ανοίξουμε, να τον φτιάξουμε αλλά και να τον περπατήσουμε Εμείς. Με την βηματησιά μας.... Βήμα, βήμα. Πόντο, πόντο.

Κι αν μέναμε Εκεί;
Μην με ρωτήσεις να σου πω το ...μετά; Δεν το ξέρω. Και χαίρομαι που δεν το ξέρω.
Γιατί όλα τα ...μετά που ξέρω, που μας ετοιμάζουν, που είναι τα δικά τους «μετά», αυτά τα ...ξέρουμε. Και είναι όσο φρικτά...ξέρουμε ότι είναι. Και είναι τόσο αναποτελεσματικά όσο ...ξέρουμε ότι είναι. Κι είναι τόσο χωρίς εμάς, όσο...ξέρουμε ότι είναι.

Κι αν μέναμε Εκεί;
Κι αν επιτέλους αναλαμβάναμε την ευθύνη που απεμπολήσαμε, που ...τους επιτρέψαμε να έχουν, στα χέρια μας; Κι αν επιτέλους, λέγαμε με αυτήν την τόσο τρομακτικά εκκωφαντική σιωπή του αποφασισμένου βλέμματος, ...Είμαστε και Εμείς εδώ! Και θα μείνουμε ΕΔΩ!

Τα έχουν όλα. Δεν έχουμε τίποτα. Το μόνο που έχουμε, είναι Εμάς!
23 Φεβρουαρίου 2011
Κι αν μέναμε στο Σύνταγμα;

Εδώ υπάρχει το blog, το ....meeting point, του «23 Φεβρουαρίου 2011. Κι αν μέναμε στο Σύνταγμα;"