η Κατερίνα

Ξεχνάω πάντα τα …σημαντικά.

Θυμάμαι, δεν ξεχνώ ποτέ
Όσα δεν μου ζητούν να τους το αποδείξω

Σήμερα ξύπνησα από τον πρωινό μου λήθαργο, με ήχους περίεργους, με θορύβους μεταλλικούς, με γλώσσες άγνωστες. Σήμερα, ξεκινάει το βάψιμο του σπιτιού μου.

Κι αυτός ο πρωινός καφές, που κρατάει …πολύ, που είναι η επαφή μου με ότι μου επιφυλάσσει η μέρα, με ότι απόμεινε από χτες, σήμερα θορυβώδης.

Σκαλωσιές, φωνές, κουβέντες, μια συνεννόηση που δεν έχει αντικείμενο.

Μέσα σε αυτούς τους άγνωστους περαστικούς, που θα δώσουνε το χρώμα στους τοίχους, της φωλιάς φυλακής μου, κάπου κάτω από μια ροδιά που χρόνια τώρα αντιστέκεται στις κακουχίες, μια ροδιά που πολύ αγαπάω, που κατέβηκα να προστατέψω, μια μικρή.
Ένα μικρό κοριτσάκι, άχαρο, καθισμένο ανακούρκουδα, προσπαθεί να μην πιάσει χώρο. Προσπαθεί να γίνει ένα με το δέντρο, ένα με την ροδιά μου...
Καθισμένη κάτω, στο χώμα, με ένα καπελάκι jockey, που καλύπτει όλο της το πρόσωπο, κοιτάει.

Πάω να της μιλήσω και τραβιέται. Πάω να την ακουμπήσω και μαζεύεται.
Την τρομάζω.
Από το πουθενά ξεφυτρώνει ένας γίγαντας και μου λέει «παιδί μου, δικιά μου».
Δικιά του…

Απευθύνομαι στον …αρχηγό της θορυβώδους αποστολής που μου εξηγεί βαριεστημένα - είναι προφανές ότι το έχει κάνει πολλές φορές στο παρελθόν, «είναι πολύ καλός στην δουλειά του, φέρνει την κόρη του μαζί του πάντα, η μικρή δεν ενοχλεί, δεν μιλάει ποτέ, μόνο κάθεται και βλέπει, δεν πρέπει να έχει μητέρα. Άστην…»
-πες του να την πάρω μέσα, να κάτσει στο σπίτι
-όχι δεν την αφήνει ποτέ από τα μάτια του
-πες του ότι μόνο έτσι θα μείνει εδώ, δεν θα κάτσει το παιδί 10 μέρες στον κήπο.

Εκβιαστικά, παίρνω την μικρή στο σπίτι.

Κάθεται σε μια καρέκλα, δεν μιλάει, δεν με κοιτάει, γυρίζει το βλέμμα της.

Φοβάται;;; Όχι, δεν φοβάται. Δεν φοβάται πια. Δεν φοβάται τίποτα.

Κινούμαι να συναντήσω το βλέμμα της.
Όταν μπαίνω στο οπτικό της πεδίο, γυρίζει αλλού τα μάτια της.
Της χαμογελάω. Αποστρέφει το βλέμμα της.

Την αφήνω, εκεί μόνη της, και όταν ξαναγυρνάω δεν έχει κουνηθεί.

Της φέρνω να ζωγραφίσει. Δεν ακουμπάει τίποτα. Εκεί, σιωπηλή, ακίνητη.
Της μιλάω, της κάνω καραγκιοζιλίκια, πάω να την αγγίξω. Τραβιέται.
Ίσια, στητή, με το βλέμμα να μην συναντάει ποτέ το δικό μου.
Την αφήνω στην ησυχία της.

Μια ώρα μετά, της ξαναμιλάω. Σιωπή. Και ήρεμη αποστροφή.
Τα μάτια της …. δεν με αφήνει να τα συναντήσω. Ακίνητη.

Στο σωρό με τις αδιάβαστες Κυριακάτικες, αναλύσεις, σχόλια, φωνές και ψίθυροι.
Σημίτη, Γιώργο, ΣΚΑΣΤΕ!!!!!!!!!!!!

Ο υπολογιστής κλειστός, δε θέλω παρέα, δεν θέλω απόψεις, δεν θέλω κουβέντες.

Απολαμβάνω την σιωπή, το τσιγάρο, τον μεταλλικό θόρυβο από τις σκαλωσιές που στήνονται, τις λέξεις που δεν με αφορούν, το αόμματο βλέμμα της μικρής, τον «καθρέφτη» του Δεληβοριά στο cd.
Έχω μπροστά μου συνεχώς έναν καθρέφτη

που μ'εμποδίζει ότι είναι πίσω του να δω

Κάθομαι απέναντι της και κλείνω τα μάτια.
Με ηρεμεί αυτή η ακινησία. Αυτή η ακινησία, του τίποτα.
Να αδειάσει το μυαλό μου.
Να γίνω σαν και αυτήν.
Να μην σκεφτώ τίποτα, να μην φοβάμαι τίποτα, να περιμένω.

Τι;;; Ότι περιμένει κι αυτή. Τον μπαμπά της. Αυτόν που είναι …. «δικιά του», να την πάρει.

Έναν καθρέφτη συνεχώς έχω μπροστά μου

πάνω του πέφτει και ραγίζεται η καρδιά μου

Λεπτά, ώρες, χρόνος πολύς.

Η καθεμιά μας κοιτάει κάπου, χωρίς να βλέπει τίποτα....
Κάποια στιγμή εκεί που το βλέμμα της αλλάζει φορά, τα μάτια μας συναντιώνται. Και ναι, διακρίνω κάτι ....πράσινο. Ένα ....περίεργο πράσινο.

Χαμογελάω. Καταλαβαίνω.

Απλώνω το χέρι χωρίς να την αγγίξω.

Απλώνει κι αυτή το δικό της. Η πρώτη της κίνηση. Μην την τρομάξω. Να το πιάσω;;; ΟΧΙ…

Δυο απλωμένα χέρια που δεν ακουμπάει το ένα το άλλο.
Με κοιτάει. Την κοιτάω.
Κατεβάζω το χέρι μου, γυρίζω το βλέμμα μου.

Σηκώνεται με απλωμένο το χέρι, ακουμπάει στο μπράτσο μου, και μου λέει «με λένε Κατερίνα. Εσένα;;;»
- δεν θυμάμαι πια, της απαντάω.
- Δεν πειράζει, εγώ, θα σε λέω Κατερίνα. Έλα Κατερίνα, πάμε πάλι από την αρχή.


Ο Δεληβοριάς γλυκερά, λέει το τελευταίο κουπλέ

Μα εγώ θα κάνω τον καθρέφτη μου κομμάτια

ξέρω ότι αυτό που κρύβει πίσω του είσαι εσύ

Οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα, πράγματα ή καταστάσεις .....ειναι εντελως συμπτωματικη

Δίνοντας 12 €, μπορείτε να κυκλοφορείτε με μια ωραία μακό μπλούζα που θα γράφει 1500 euros / par mois / pas moins (pour vivre/ se loger/ se nourrir/ se deplacer/ se distraire…. LCR, 100% A GAUCHE) και να είστε απόλυτα μέσα στην μόδα.


Ο Olivier Besancenot, ο 34χρονος «τροτσκο-σταρ», μετά από μία ...απόλυτα επιτυχημένη επικοινωνιακά τουλάχιστον εμφάνιση, σε εκπομπή μεγάλης θεαματικότητας, έδωσε μια καταπληκτική παράσταση μιλώντας για την προσωπική του ζωή, για τις αθλητικές του δραστηριότητες, για την σύντροφο του, για τον γιο του, για ...εκείνον...


Ο Γαλλικός τύπος λιγωμένος, από τα κλοουνίστικα πολιτικά και ερωτικά τερτίπια του Σαρκοζύ, του αφιέρωσε πολυσέλιδα αφιερώματα.
Άλλοι μίλησαν για την «άνοιξη της ...ακροαριστεράς», άλλοι για το «χαμαιλέοντα αντικαπιταλιστή»και άλλοι πάλι τον κατηγόρησαν ότι «έβαλε την επανάσταση να καθίσει στον κόκκινο glamorous καναπέ μιας κυριακάτικης εκπομπής»

Η Αριστερά στην Γαλλία, ....πονεμένη ιστορία, όπως παντού άλλωστε, προβληματίζεται «Αν η εικόνα του βγει ενισχυμένη, ποιο μήνυμα μπορεί να περάσει πολιτικά σε μία εκπομπή που προβάλει την προσωπικότητα εις βάρος των πολιτικών ιδεών;»


Ναι λένε, «είναι χαρισματικός αλλά είναι θύμα της αυτοπροβολής του, μπορεί να βρίσκει απήχηση ενσαρκώνοντας την οργή του λαού απέναντι στην αδικία αλλά το μοντέλο της «αναρχο-επαναστασης» είναι πια αναχρονιστικό».

Και ο ....μπαμπάς, Αλαίν Κρεβίν απαντά :«Αν κάνουμε μποϊκοτάζ στην αστική τηλεόραση το μήνυμά μας δεν θα περνάει πουθενά».


Ο Ολιβιέ Μπεζανσο, 34 συναπτών Μαΐων, διατήρησε στην ....20χρονη πολιτική του πορεία το στυλ του. Στρατευμένος έφηβος στην ακροαριστερά, το 2001 ....αναρριχάται (το συγκεκριμένο ρήμα ...απλά συνηθίζεται ...ως έκφραση...) στην ηγεσία της LCR*.

Ο ιστορικός ηγέτης της LCR, ο Αλαιν Κρεβεν τον ανακάλυψε και τον προώθησε ως μια πιο ανανεωμένη, καθημερινή, μοδατη εκδοχή του τροτσκισμού.

Ο Μπεζανσο, αποφασίζει να παρατήσει τις σπουδές του, ....ναι ίσως κάποιοι δεν είναι τόσο εγκλωβισμένοι στα ....CVs όσο στην ...εικόνα, πιάνει δουλειά και συνεχίζει να δουλεύει σαν ταχυδρόμος παρά την προεδρική του υποψηφιότητα, και παρά την ίδρυση του «νέου αντικαπιταλιστικού κόμματος» που θα πάρει σάρκα και οστά το 2009.

Στις εκλογές η LCR κατόρθωσε να αποσπάσει το 4, 1%, το υψηλότερο ποσοστό της Αριστεράς, στα αριστερά των σοσιαλιστών (περιττός ίσως αυτός ο πλεονασμός αλλά τώρα για γαλλους συζητάμε, και οι γλωσσικές τους ...διαστροφες...) και ο ίδιος σήμερα κατορθωνει να αποσπάσει το 62% της δημοφιλίας.

Η LCR απευθύνθηκε «σε γυναίκες και άντρες κάθε ηλικίας, χρώματος, καταγωγής, στους νέους που αντιστέκονται, σε όσους προσδιορίζονται ως κομμουνιστές, οικολόγοι, σοσιαλιστές, σε όσους συμμετέχουν σε αντικαπιταλιστικές δυνάμεις και ρεύματα ή επαναστατικές οργανώσεις, σε όσους αναπτύσσουν αγωνιστική συνδικαλιστική δράση στο χώρο δουλειάς τους και είδαν τις προσπάθειές τους να στήσουν δίκτυα της βάσης στις τελευταίες απεργίες να μπλοκάρονται και να καταστέλλονται ανοιχτά από τις συνδικαλιστικές ηγεσίες».....

Σε συνθήκες γενικευμένης δεξιάς στροφής με όλες τις εκδοχές της παλιάς κομμουνιστικής και οικολογικής Αριστεράς να συνθλίβονται από τον νεοφιλελευθερο Σαρκοζύ κι από την άχρωμη και ψιλοδιαχειριστική “σοσιαλιστική” πρόταση της Ρουαγιάλ, η LCR ήταν η μόνη εκδοχή της αριστεράς που δεν συρρικνώθηκε στο όριο μεταξύ ύπαρξης και ανυπαρξίας.

Ο Μπεζανσό λεει «Δεν θέλω να είμαι αιώνιος προεδρικός υποψήφιος» και διεκδικεί ένα συλλογικό ρόλο στο νέο κόμμα ΝΡΑ.
Εκλογικός στόχος;;; το 8%.


Η αλήστου μνήμης κυβέρνηση της “πληθυντικής αριστεράς” του Ζοσπέν και το σύμβολό της ο νόμος για το ....περίεργο 35ωρο συνοδευόμενο όμως απο την ελαστικοποιηση των εργασιακών σχέσεων καταποντίστηκε.
Και τα διάφορα προγράμματα διαχείρισης που έκτοτε προτείνει, την αποξενώνουν από το εκλογικό σώμα, και έτσι παγωμένη, παρακολουθεί ...αναρωτώμενη την δημοτικότητα της να κατρακυλάει ...απο κοινου με εκεινη των Δεξιων Κυβερνήσεων.


Τελικά, σε αυτόν τον κόσμο ...τον μικρο ....τον μεγα, όλα ....αλλάζουν και όλα ίδια μένουν....


Αυτή η αναρτηση θα μπορούσε να εχει τίτλο οποιαδήποτε ομοιότητα με τα καθ’ ημας ειναι εντελως ...τυχαία. Και μάλλον αυτό θα έχει....

*LCR (Ligue Communiste Revolutionnnaire)

Η Κατίνα σας είναι εδώ!!!

Η Justin είναι εδώ.

Καλά μην μου γουρλώνετε τα μάτια, μην εξάπτεται η φαντασία σας, δεν έχει καμία σχέση με την ...ομώνυμη ηρωίδα του Ντε Σαντ.

Άντε κανένα καφέ να σας κάνει, άντε να πλύνει κανένα πιάτο, άντε να πάει και τον σκύλο βόλτα....

Όχι, για τα άλλα δεν ξέρω...
Μπορεί στο μέλλον....

Η Justin, είναι η καινούργια σας υπηρέτρια.

Ο Νευροβιολόγος Andrew Schwartz, κατόρθωσε να ελέγξει τις κινήσεις ενός μηχανικού βραχίονα, μέσω των εντολών που έδινε ο εγκέφαλος ενός πιθήκου όταν συνδέθηκαν ...τα δυο τους, μέσω υπολογιστή.

Δηλαδή με λίγα λόγια, ε, να σας ενημερώσουμε είπαμε ...δεν είμαστε και το Science, τα εξερχόμενα βιολογικά σήματα, οι νευρικές ώσεις που δίνονταν από τον βιολογικό εγκέφαλο, ο υπολογιστής τα μεταφράζει, τα κωδικοποιεί και τα μετατρέπει σε ηλεκτρικά σήματα που ελέγχουν τον ρομποτικό βραχίονα.
Και το ακόμα καλύτερο, είναι η αντίστροφη πορεία, δηλαδή ο εγκέφαλος ανατροφοδοτείται από τις πληροφορίες που έχουν συλλέξει οι αισθητήρες του ρομπότ.

Τώρα η Justin που ξεκίνησε από ένα μεταλλικό χέρι και έναν ....εντολέα πίθηκο, έγινε λέει, η νέα ...Κατίνα* που κάθε trendy σπίτι μπορεί να έχει.

Δεν της βάζεις ΙΚΑ –σιγά που έβαζες στην Κατίνα ή στην εκ Γεωργίας ορμώμενη - Ντάνα, δεν την πέφτει στον ....κύριο- ε, τώρα αν ο κύριος ....τόχει μέσα του, σιγά που θα κολλώσει γιατί οι καμπύλες της Justin είναι μεταλλικές, δεν σε παίρνει τηλέφωνο την ώρα που αγορεύεις με στόμφο στο meeting, συνεδρίαση, συνεργασία, επιτροπή -ή ότι άλλη ...μοντερνιά συνηθίζετε να χρησιμοποιείτε ως έκφραση-δικαιολογία αερολογίας στον εργασιακό σας χώρο- για να σου πει ότι της .....έσπασε το φαράσι, δεν μαθαίνει στα παιδιά τα Ρουμάνικα ....τριτόκλιτα, δεν μαγειρεύει κάτι φαγητά που είναι τόσο άθλια όσο και δυσπρόφερτα, δεν ...εξαχνώνει το προκατεψυγμένο Μπάρμπα Στάθη στα μικροκύματα και τρως κάτι που μπορεί να χαρακτηριστεί με την ίδια ευκολία μπιζέλι, κεράσι ή φράουλα, δεν βλέπει την Μενεγάκη, Λαμπίρη, Τατιάνα και όλα αυτα τα αριστουργήματα της κοινωνικοπολιτικής ενημέρωσης, δεν πλένει τις κόκκινες πετσέτες με τις σωβρακοφανέλλες μαζί, γεγονός που σε κάνει να αναρωτιέσαι από πότε ο ...καλός σου αγοράζει ..ροζ σώβρακα -αυτό βέβαια έχει και το καλό του, γιατί εσένα ...χεσμ ...σε έχει ο καλός σου, αλλά πως θα εμφανιστεί στην όποια ...Άλλη με το ..ροζ-σωμόν σώβρακο;;. . .

Τώρα βέβαια πολύ αμφιβάλλω αν η Justin μπορεί να καταλάβει το πότε είσαι στις μαύρες σου και να αράξει δίπλα σου ...ξέροντας, πολύ αμφιβάλλω αν μπορείτε να στρογγυλοκατσετε στον καναπέ με την Justin και να συζητήσετε για την τελευταία κατάκτηση του ...Ρουβά, αν μπορεί να σου κάνει τον αστρολογικό σου χάρτη και να δει αυτόν τον Ερμη που εχει καβαλήσει την υπέροχη Αφροδίτη σου και δεν λέει να ξεκατσικωθει, αν μπορεί να σε παρηγορήσει με τα μεταλλικά της δάκρυα όταν η μικρή έχει ωτίτιδα, αν ....

Αγαπητέ κ. Schwartz, μήπως αυτήν την Justin μπορείτε να την κάνετε, ένα ανθρωποειδές που να τρώει σταβλίσιες, να κάνει ποδήλατο, να ακούει Αγγελάκα, και να φοράει ροζ πουκαμίσες από την Λόλα (νούμερο ...60);;;,
Ως Έθνος θα μας είναι απείρως χρησιμότερη
Κινδυνεύουμε από ακυβερνησία κ. Schwartz μου. Λυπηθείτε μας!!!!!!!

*παρακαλείται ο lls, να είναι πολύ προσεκτικός στον πιθανό σχολιασμό του, είμεθα και παρεξηγησιάρες, και ...ψιλοtrendy φεμινίστριες και ολίγον βαρεμένες και ολίγον εύθικτες, μην ξημερωθούμε πάλι ....συγγράφοντας....
Εμείς δεν έχουμε Justin σπίτι μας, η υπογράφουσα ...Κατίνα, κάνει καφέ ...άθλιο, αντιμετωπίζει με απεριόριστο σεβασμό τον Μπάρμπα Στάθη, με απεριόριστο δέος το Siemens πλυντήριο της (θα σας σκανάρω βρε παραδόπιστοι το τιμολόγιο) και πάει το σκύλο βόλτα....

Ή μάλλον αντιστρόφως , ο σκύλος την πάει βόλτα...και δυστυχως όχι στην Καλλιδρομίου

Καλη νύχτα

Τελικά, ...ποτό στο σπίτι. Καλά μην φανταστείτε και τίποτα ..βαρύ, κρασί, λευκό κρασάκι.

Το κόκκινο με ψιλοχαλάει μετά το δεύτερο.

Το λευκό, απλά με κάνει να βλέπω τα πράγματα στις ...πραγματικές τους διαστάσεις.

Δηλαδή αυτές που εγώ θεωρώ ....πραγματικές τους διαστάσεις.

Δηλαδή...αυτές που με βολεύουν....
Αυτές που με χωράνε....

Είπα να κοιμηθώ, μπα ..ζόρικο. Μετά από την τρίτη προσπάθεια.....παραιτούμαι πάντα...

Εφημερίδες, βιβλίο, τσιγάρο, παγωτό, βεράντα, κήπος, άλλο μπουκάλι κρασί, ο φελλός μέσα.....

Και η κλασική έσχατη λύση.....dvd.
Και γαλλικο αστυνομικό. Και πάντα στα δύσκολα .....ο επαγγελματίας...

Κλασική ανάσα. Κλασική επανατοποθέτηση των ...καταστάσεων....

Το ναι και το όχι, το κάτι που περιμένεις.

Η προδοσία από την πατρίδα, από τον φίλο, από την σύζυγο, από την γκόμενα...

Αυτό το .....μόνος σου. Η απόφαση ...δική σου. Το όλα για όλα.

Να έχεις αποφασίσει τι θα κάνεις...Να είσαι αποφασισμένος να πληρώσεις οποιοδήποτε κόστος...

Με την κλασική όχι ανδρική, ....αντρίκεια , απόλυτα γαλλική φινέτσα του Belmondo.
Αυτό το παλιό, παλαιικό cinema, με τις κόντρες στο Trocadero, με τον Belmondo, στα ….μεγάλα του….

Πόσες δεκάδες φορές το εχω δει;;; Αγνωστο. όταν το πρωτοείδα ήταν ήδη πια παλιο. Ξεπερασμένο. Ίσως γλυκανάλατο. Αλλά ...δικο μου.

Τωρα πια μονο τις κοντρες χαζευω και χαζευω και ξαναχαζευω ......την τελυταία σκηνη. Μόνο....

Η....κλασική εμπλοκή αρμοδιοτήτων μεταξυ των απανταχού ...παραγόντων....

Αυτοι που αποφασίζουν για ...σενα, όταν ...εσυ εχεις πια πάρει τις αποφάσεις σου. Επαγγελματικά. Οριστικά. Αμετάκλητα. Όπως πρέπει.

Υπάρχει παντου, την βλέπουμε, την διαβάζουμε, την ζούμε ... Κάποιοι την ζουνε... Κάποιοι την περιμένουν...

Η μεγάλη στιγμή....

«Όλοι στις θέσεις σας, περιμένετε διαταγές.....

- κ. Υπουργέ...
Όχι δεν είναι λάθος, είναι μια δολοπλοκία
κ. Υπουργέ, πείτε μου τι να κάνω. Περιμένω τις διαταγές σας

-Κάντε ότι θεωρείτε αναγκαίο Στρατηγέ μου

- Δεν κάνω τίποτα πια Υπουργέ μου, μόνο διεκπεραιώνω, θα έχετε την παραίτηση μου, στο γραφείο σας μέχρι τις 6. Λοιπόν τι να κάνουμε Υπουργέ μου;

- Δηλαδή τι να κάνουμε Στρατηγέ μου;

- Να τον σκοτώσουμε ή να τον αφήσουμε να φύγει. Αλλά εσείς αποφασίζετε Υπουργέ μου και είναι υπόθεση δευτερολέπτων

- Κοιτάξτε, δεν είναι απλό, υπάρχει το ποινικό αλλά υπάρχει και το πολιτικό θέμα

-Ναι, αλλά τι να κάνω Υπουργέ μου;

- Τι προτείνετε;

-Περιμένω διαταγές Υπουργέ μου. Να τον σκοτώσουμε ή να τον αφήσουμε

-Σταματήστε τον

- κ. Υπουργέ είναι διαταγή;

- Σας δίνω διαταγή να τον σταματήσετε...»

Καλή νύχτα σας

http://www.youtube.com/watch?v=DK8pjN5Q_cM&feature=related

Καλη μέρα

Μιας που το προηγούμενο week-end το πέρασα στην Τήλο με το Σταχτοπουτάκι, που το οργάνωσε (ο Ιταλός γκόμενος Cinderella μου, ούτε φωνή ούτε ακρόαση, ένα smsακι στο κινητό, και ...πάει το παλικάρι...), μιας που το Παρασκευο-Σάββατο δεν ήταν κι ότι καλύτερο θα έχω να θυμάμαι, σήμερα ωραίο Κυριακάτικο πρωινό, καφέδες, εφημερίδες, αραλίκι, και ξεσάλωμα στο ....χωριό.

Συχωριανοί μου, μου λείψατε, τι να πρωτοκουβεντιάσουμε;;;
Καλά πρώτο θέμα, δεν το συζητώ ο Σαρκοζυ....
Αλλά εδώ τώρα, τι να πεις;;; Ας συμφωνήσουμε όλοι, με τον Eric Fotorino, το απόλυτο πια αφεντικό της «Le Monde», που τα είπε όλα σε μια φράση «πολύ Νικολά, λίγο Σαρκοζυ».

Και τι μας νοιάζει ο πια ο Σαρκοζύ, έρχεται ο Ντελανοέ... Έρχεται;;;;

Θα είμαστε οι τυχεροί (;;;) που θα δούμε τον πρώτο ομοφυλόφιλο Γάλλο Πρόεδρο να υποδέχεται στο Charles de Gaulle τον πρώτο Αφροαμερικάνο Πρόεδρο των ΗΠΑ;;;

Δεν θα αρχίσω πάλι να κλαίγομαι για την άχαρη γενιά μου, που δεν έζησε παρά από αφιερώματα της τηλεόρασης και των σχολικών γιορτών, τους μύθους των Μάηδων και των Πολυτεχνείων, που τους συντήρησε, τους λουστράρισε και τους αγόρασε πανάκριβα από όλους όσους τους πουλήσανε κοψοχρονιά.....

Ε, δεν μας το χρωστάει τουλάχιστον αυτό η ιστορία;;;
Εμείς δηλαδή πως θα την βγάλουμε;;;

Με έναν Υπουργό Ανάπτυξης που για να ...χτυπήσει τα καρτέλ που δεν επιτρέπουν ...στον ανταγωνισμό να μειώσει τις τιμές, και να καταπολεμηθεί η ακρίβεια, καλεί τους επιχειρηματίες να ...εναρμονιστούν, να κάνουν ένα καρτέλ και να μειώσουν τις τιμές;;;

Και καλά αυτός, έκανε τις παπάρες του στο ηλιέλαιο, λέρωσε και την ροζ-χαπέ-πουά pochette, εμείς;;;

Κανείς δεν θα μιλήσει;;;

Που είναι οι νεο-παλαιο-σκέτοι-φιλελευθεροι;;;

Τόσο γκαντέμα αυτή η γενιά;;;; Έλεος Κύριε....

Με τον Πάγκαλο θα την βγάλουμε, που άντε πάλι ανέβηκε το σάκχαρο..., και απειλεί τον ΣΥΡΙΖΑ, ότι αν δεν συμπράξει με το ΠΑΣΟΚ, θα ξαναέρθει ο Κώστας;;;

Σιγά, κουράστηκε και ο Κώστας. Βαρέθηκε ρε αδελφέ σου λέει....

Άντε να τελειώσει την ειδικότητα η ξανθιά νηπιαγωγός-αγγειοχειρουργος, άντε να μπει και στην Ακαδημία Αθηνών, και να την κάνει κι αυτός με τα δίδυμα....

Τζάμπα πήρε τέτοιο τηλεφωνικό κέντρο ο Κυριάκος;;

165 χρόνων έγινε πια η Μαρίκα. Να μην δει τα παιδιά της αποκατεστημένα, όπως λαχταράει κάθε μανούλα.....

Μόνο η δική μου η ...μανούλα με ζάλιζε από τα είκοσι, πότε θα προκόψω, ποτέ θα με καμαρώσει μεγάλη και τρανή;;;

Την Μαργαρίτα πάλι δεν την βλέπω για ...μεγάλες στιγμές.....
Άντε, ο γιος της, στην καλύτερη των περιπτώσεων να διαδεχτεί τον Κακλαμάνη στον Δήμο της Αθήνας, να μας κάνει και την Πανεπιστημίου ποδηλατοδρομο (όχι την Σταδίου Πρόεδρε, είναι ανηφόρα!!!), να παντρεύει τον Βαγγέλη – Ούρσουλα με τον Μήτσο- Φιόνα....

Ζαλίστηκε και αυτό το παιδί, αριστερά, μεσαία , κόψε το τιμόνι, βρήκες, πάρτο αλλιώς, έχει και τους ....απίστευτους να του λένε πως θα το παρκάρει, το πήρε ...πούλμαν, το έκανε ...τρίκυκλο, ...καταμεσής του δρόμου το άφησε...., άντε να χωρέσει ο ευφυής χοντρός μέσα τώρα....

Με τον Αλέκο-Αλέξη, δεν ασχολούμαι αν δεν έχω πιει τουλάχιστον δυο ποτηράκια ρακόμελο.

Με την Αλέκα και τον Κουτσούμπα, τουλάχιστον....μια νταμιτζάνα.

Με τον Καρατζαφέρη σε στιγμές μεγάλου κεφιού....

Άρα ;;;;
Βαρέθηκα συχωριανοί...
Καλή η παρέα σας δεν λέω, αλλά πολύ virtual…
Πάω να μυρίσω λίγο ανθρωπίλα......
Καλή σας μέρα.....

Υ.Γ. Χα!!! η επιστημονική μου δημοσκόπηση, στο ...τεράστιο δείγμα των 19 ψηφισάντων, ανέδειξε ότι το sex παραμένει το πρώτο.... hobby, των Ελλήνων...
Επειδή τώρα μεταξύ μας, δεν εμπιστεύομαι και πολύ την ειλικρίνεια σας, ...μου έχετε τάξει Εσεις..... άσε που αυτό το ....ταυτοχρόνως δεν διευκρίνιστηκε και με ψιλοαπασχολεί....λίγο, ας πάω καμιά βόλτα τώρα το πρωί, που δεν έχει ματς, και το βράδυ....ξέρω.... το έχω δει το όνειρο.....με την Αλεξάνδρα στην Καλιδρομίου....

Υ.Γ.2. Μέχρι να ντυθω....έτσι. ... λίγος Παυλος, .... κυριακάτικα....

http://www.youtube.com/watch?v=F39D35kcpg4&NR=1

Συγνώμη

Το διάβασα σήμερα σε μια χθεσινή Κυριακάτικη. Δεν το ήξερα. Και τι λέμε συνήθως όταν πέφτουμε σε τέτοιο βαρύ παράπτωμα;;
Συγνώμη Άγγελε. Συγνώμη Άγγελε Ελεφάντη. Συγνώμη που την μέρα που πέθανες, που την μέρα που κηδεύτηκες, ασχολιομουνα με τον ευφυή Ναπολέοντα Βγενόπουλο, με τον ανόητο Ναπολέοντα Καραμανλή.


Ο Άγγελος Ελεφάντης, όταν εγώ πήγα στο Παρίσι είχε ήδη φύγει καμία 15αρια χρόνια πριν, αλλά όλοι όσοι εκλεκτοί ...ελάχιστοι εκτιμούσαν τους Έλληνες, όχι σαν εφοπλιστές, όχι σαν τζάμπα μάγκες, όχι σαν αρχαιολάγνους, αρχαιοκάπηλους και ...Μακεδονομάχους, όταν τους έλεγες ότι είσαι Ελληνίδα, σου απαντούσαν «Elephantis».

Ο Πολίτης Άγγελος Ελεφάντης πέθανε.
Ο Πολίτης Αγγελος Ελεφάντης ασυμβίβαστος, απροσκύνητος, ευθύς και άτεγκτος, ασκητής, κάποτε σκληρός, και σκληρότερος με τον εαυτό του, δεν χρειάστηκε φανφάρες ποτέ στην ζωή του, στήριξε με απίστευτο ορθολογισμό, με απίστευτη ευαισθησία, με απίστευτο μεράκι, με τόσο γοητευτική αίσθηση των πραγμάτων, με τέτοιο ζύγιασμα των καιρών όλους όσους αναρωτηθήκαμε, «ε, καλά τώρα Αριστερά;;;»

Ο Πολίτης δίδαξε γλώσσα, σκέψη, ήθος, σε όλες τις γενιές της μεταπολίτευσης.

Ποιος τον ρώτησε ποτέ οτιδήποτε, ακόμα και εξυπνακίστικο και δεν τον έπιασε από το χέρι, εκεί ψηλά στο μπράτσο, δεν τον κοίταξε στα μάτια και του είπε «Ακου....»

«Η Επανάσταση είναι η κατάργηση του αυτονοήτου»

Και τίποτα άλλο να μην έκανε ο Άγγελος Ελεφάντης μας έδωσε την μορφή του, για να έχουμε την εικόνα της αξιοπρέπειας, της γοητείας, της ευαισθησίας, της ακτινοβολίας, της ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ.

Αντίο Άγγελε Ελεφάντη. Αντίο, και συγνώμη που εμείς δεν κάναμε τον χαμό σου .....το πρωτοσέλιδο. Γελάς ε;;;

΄Σαφής ερώτηση ...αναζητει σαφή απαντηση ...παραπλεύρως

Σήμερα συχωριανοί μου θα ασχοληθώ με ένα θέμα για το οποία έχω απόλυτη άγνοια.

Όχι μην τρομοκρατείστε ...δεν θα μαγειρέψω.

Αυτό ακόμα και εγώ, που μούντζωσα έναν νταλικέρη με συνολικό εμβαδόν γύρω στα 4 τετραγωνικά μέτρα και εκείνος μου απάντησε «μωρή, αν ήσουνα και καμιά γκόμενα της προκοπής θα σε ..., αλλά τζάμπα να κατεβώ από δω πάνω», εγώ που διάβασα δύο φορές παρακαλώ, και τις 70 +1 θέσεις του Μιμή, εγώ που κατέβηκα χωρίς σκονάκια μικροφωτοτυπιες να περάσω Ραδιοχημεία, ε, κάτι τόσο ριψοκίνδυνο όσο το να μαγειρέψω δεν το αποτόλμησα ποτέ.....

Σήμερα θα ασχοληθώ με το ποδόσφαιρο και τις ολέθριες συνέπειες του. .

Είμαι φαντάζομαι η μόνη που στο Ολυμπιακό Στάδιο έχω πάει μόνο σε συναυλίες.

Είμαι η μόνη που ποτέ δεν ένοιωσα ...τόσοοοοο ερωτευμένη για να παρακολουθήσω έναν αγώνα με το έτερον μου ήμισυ (ήμισυ δεν ήταν ποτέ, γύρω στα 4/5 ήταν πάντα αλλά είμεθα και trendy φεμινίστριες), και η μόνη φαίνεται που θορυβούμαι από τις Βρετανικές μελέτες περί sex.

Τις άλλες πολύ ψύχραιμες σας βρίσκω....

Λοιπόν η μελέτη του βρετανικού οργανισμού Sirc, που πραγματοποιήθηκε ενόψει του Euro 2008 καταγράφει τα εξής:

Οι μισοί Ευρωπαίοι προτιμούν να παρακολουθούν σημαντικά ματς στην τηλεόραση παρά να αθλούνται κάνοντας sex.

Τη στρογγυλή θεά προτιμά το 72% των Ισπανών, το 67% των Νορβηγών, το 64% των Ολλανδών, το 62% των Γερμανών, το 61% των Βρετανών, το 54% των Ελβετών.

Αντιθέτως, μόνο το 17% των ποδοσφαιρόφιλων Πορτογάλων προτιμά το ποδόσφαιρο από τις ερωτικές περιπτύξεις, το 25% των Ιταλών, το 27% των Γάλλων και το 30% των Βέλγων.

Πιθανά συχωριανές μου δεν θορυβηθήκατε γιατί η έρευνα δεν περιλαμβάνει την Ελλάδα.

Για να έχουμε το κεφάλι μας ήσυχο, εγώ την ψηφοφορία δίπλα την έβαλα.

Αλλά να σας πω ....
Πρώτον μην ψηφίζετε οι γυναίκες και αλλοιώνετε το αποτέλεσμα, και δεύτερον όσοι ψηφίζουν ότι ....μωρέ και η Ελλάδα να προκριθεί στον τελικό, αυτοί εκεί ...βράχοι, να μας χαρίζουν και το ονοματάκι τους.

Αν πάλι το αποτέλεσμα, απεικονίσει την ειλικρινή καταγραφή των προθέσεων σας, γεγονός που πολύ φοβάμαι, άνδρες, γουρουνια, δολοφόνοι, συχωριανες ποια θα αναλάβει να οργανώσει μια 20μερη εκδρομή στην Πορτογαλία;;;

Ωραιότατη πόλη η Λισσαβόνα!!!!!!!! Λίγο ζεστή βέβαια, αλλά σάμπως θα την δούμε;;;

Υ.Γ. Μην μου αρχίσετε τα ...εθνικοπατριωτικά του στυλ «το ποδόσφαιρο είναι ανταγωνισμός, πόλεμος και sex”, «το ποδόσφαιρο είναι επίδειξη ανδρισμού, την ώρα που αυτός αμφισβητείται», «ο ποδοσφαιρικός αγώνας αρθρώνεται με όρους σεξουαλικούς» και αλλά φαιδρά.

Σαφής ερώτηση ...αναζητεί σαφή απάντηση......