Τρίτη, 23 Δεκεμβρίου 2008

Στραβά το καπελάκι μου....

Εγώ να σας εξομολογηθώ την αμαρτία μου, αν κάτι κάνω πολύ συνειδητά σε αυτήν την ζωή είναι ...να καταναλώνω.
Και να τα εορτοδάνεια, και να τα καταναλωτικά, και να οι κάρτες, και να τα φέσια, ανέμελη μέχρι τώρα. Αυτό με τα ψάρια, τα λεφτά και την φρεσκάδα τους...moto ζωής. Και επειδή με τα ψάρια ...δεν το έχω, με τα λεφτά... φρεσκότατα σας λέω...καλέ ωμά, λερώνονται τα χέρια μου από το μελάνι..

Αλλά όχι καρδιά μου, ως εδώ. Φέτος τα Χριστούγεννα, θα περιοριστώ. Φέτος θα αποκτήσω και καταναλωτική συνείδηση και φορολογική συνείδηση και οικολογική μπορώ να σου πω. Μια περιφερόμενη συνείδηση θα είμαι.

Βέβαια την βλέπω την καταθλιψάρα, έρχεται. Θα μου πεις γιατί να σου τα φάει κοπέλα μου η Lilly (φαρμακοβιομηχανία) και να μην στα φάει η Prairie (κοσμετολογία), άσε που τα φαρμακεία δεν παίρνουν και κάρτες....
Έτσι είναι όμως...πρέπει να αποταμιεύσω. Τέρμα, τέλειωσα πια με τα καταναλωτικά πρότυπα που βασίζονται σε εικονικές αξίες...

- Τι να αποταμιεύσεις ρε ...μου λέει η φίλη μου η Ούρσουλα, που την τελευταία φορά που πέτυχες το βιβλιάριο καταθέσεων σου, ήταν τυχαία, ψάχνοντας καλσόν χωρίς πόντο. Και ήταν ακόμα σε δραχμές. Και το υπόλοιπο τριψήφιο.... σε δραχμές υπενθυμίζω.
- Λοιπόν, άμα ξημεροβραδιάζεσαι με τις Τατιάνες και τις Δρούζες, πως να καταλάβεις καλή μου; Η κρίση είναι μόδα.
- Για αυτό ντύθηκες ρε Κατερίνα, Βασιλάκης Καΐλας;
- Λοιπόν, η μόδα πάντα ακολουθούσε ή υπογράμμιζε με τον δικό της τρόπο κοινωνικές, πολιτικές ή οικονομικές εξελίξεις. Δηλαδή εσύ θεωρείς ιστορικά τυχαίο ότι ο Dior λάνσαρε το new look, αμέσως μετά τον 2ο Παγκόσμιο πόλεμο;
Πριν δέκα χρόνια που η οικολογία ήταν το «new big thing», όλα αυτά τα κατάλοιπα πετρελαίου δεν έγιναν ξαφνικά βυνίλ και συνθετικά;;
- Αμ νομίζεις δεν σε θυμάμαι ντυμένη αστροναύτη; Δεν θυμάσαι με εκείνο τον τύπο, που νόμιζες ότι σε κοίταζε έκθαμβος- δηλαδή έκθαμβος σε κοίταζε, αλλά για άλλο λόγο από αυτόν που εσύ νόμιζες- και όταν πήγες υποτίθεται τουαλέτα, συναμενη κουνάμενη, έτσι να τον δεις από κοντά, σου σφύριξε «Η εξώγαμη κόρη του Νηλ Αμστρογκ είσαι;»
- Καλά αφού μια ζωή μπλέκουμε με ανίδεους, με κάγκουρες, με passé τύπους, τι περιμένεις; Λοιπόν φέτος είναι της μόδας τα μουντά χρώματα, οι φόρμες των εργατριών που παραπέμπουν στην δεκαετία του 30. Μάλιστα το νέο στυλ λέγεται «Depression-era». Πάνε τα σύνολα υπερπαραγωγές, σκούρα, μόνο σκούρα και φόρμες εργασίας, ριχτά ταγιέρ, ριχτά φορέματα με τσέπες.
- Γιατί τσέπες;
- Μα δεν έχεις πια τσάντα. Και γιατί δεν παίζει πλαστική τσάντα, και γιατί ξαναεπιστρεφουμε στο στυλ σε κερνάει ο συνοδός. Αυτά τα μισά μισά, αυτά τα χθες εσύ, σήμερα εγώ, τελειώσανε. Επιστροφή στους παραδοσιακούς gentlemen και παλιά φθαρμένα ρούχα, το ένα πάνω στο άλλο, λιτές γραμμές.
- Καλά, αλλά αυτοί οι gentlemen το ξέρουν, ή θα κυκλοφορείς με την Vogue στο χέρι να τους πείσεις, ότι δεν μπορεί αφου το λέει η Vogue, πρέπει να πληρώνουν το λογαριασμό;
- Αυτοί που αξίζουν, το ξέρουν. Να κοίτα εδώ. Αυτό είναι το στυλ.
- Παναγία μου, τρελάθηκες τελείως; Τι είναι αυτό που φοράει στο κεφάλι;
-Α, για το καπέλο με τα μαυροπούλια λες; Λοιπόν τα είχε λανσάρει η Chanel το 32. Καπέλα, ιδιαίτερα καπέλα , για να αποσπούν το βλέμμα από τα τριμμένα ρούχα.
- Και εννοείς ότι θα βάλεις, αυτήν την τουφεκισμένη μπεκάτσα στο κεφάλι να πάμε στο Γκάζι;
- Ναι γιατί; Αυτό είναι το στυλ. Κατάθλιψη με μικρές χαρούμενες λεπτομέρειες. Γούνινα κασκόλ και μικρά ζώα σε μικρά ή μεγάλα κάπελα.....
- Λουστράκος με το ζωντανό στην κουρούπα;;. Εγώ μαζί σου δεν βγαίνω.
- Μα τι λες τώρα, σου λέω είναι το νέο κίνημα, το «fashionista» αντικαταστάθηκε από το «recessionista» και επίσης το «vacation», από το «staycation».
- Λοιπόν, εγώ ρεζίλι δεν γίνομαι, αποφάσισα ότι είμαι οπαδός του «staycation», παρήγγειλε μια πίτσα, άσε που αν ψάξεις καλά μέσα στο χάος με τους καταλόγους του delivery, θα ξαναπετύχεις και το βιβλιάριο καταθέσεων.
- Όχι, έλα να πάμε για ένα ποτάκι, θα το συνδυάσω με σκούφο.
-Φιλενάδα έχεις τρελαθεί; Δεν άκουσες τον Καρατζαφέρη. Όποιος φοράει σκούφο, κουκούλα μπουφάν, μην σου πω και κασκόλ...ιδιώνυμο.
- Καλά, εγώ χωρίς τίποτα στο κεφάλι δεν βγαίνω, ας παραγγείλουμε πίτσα ή μήπως σούσι;
-Πίτσα. Ασυζητητί. Και να σου πω, επειδή το βλέπω να δυσκολεύουν τα πράγματα, ελπίζω τον Γενάρη να μην έχει γίνει μόδα το λουκ Νεαταρνταλ, να ρίχνουμε ένα τομάρι πάνω μας και έξω από την πόρτα.... Σε προτιμώ Βασιλάκη Καΐλα.


12 σχόλια:

Nikos.Lioliopoulos είπε...

Δεν μας έφτανε η κρίση και όλα τα βάρη της ζωής φορτωμένα στις αντρικές μας πλάτες, θα πρέπει να πληρώνουμε τώρα, επειδή έτσι το λέει η μόδα;
Μάλλον θα πρέπει να αλλάξουμε μόδα!

ivain είπε...

Την ανάγκη και την ανέχεια, που μας έφερε ο νεοφιλελευθερισμός -και που είσαι ακόμα- θα την βαπτίσουμε τώρα
.....μόδα. Τι δε θα μας βρει και δε θα το περάσουμε...
Καλή δυναμη να τα αντέξουμε όλα αυτά και καλή ...εξέργηση.
Χρόνια πολλά.

aKanonisti είπε...

Μπορείς πάντα να βρίσκεσαι σε ένα πλιάτσικο... και να αποκτήσεις τα συνολάκια που ονειρεύεσαι δωρεάν!!!!
Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα

Merry Crisissssssss
:-))))

Spy είπε...

H φίλη σας είναι προφανέστατα fashion provocateur!

Mano a Mano είπε...

Διαφωνώ, δεν μπορώ περισσότερο, έστω και σαν χιούμορ, με την akanonisti. Και θυμάμαι τον Enrico Berlinguer, αυτή την γλυκιά και πατρική μορφή, που εξηγούσε γιατί "έπρεπε" οι ηγεσίες των μπολσεβίκων το 1917 να είναι μικρο-μεσοαστοί: "γιατί μόνο αυτοί μπορούσαν να βάλουν σε κανάλι νίκης την αυθόρμητη και χύμα οργή της μάζας. Οι άλλοι δεν θα έκαναν επανάσταση, πλιάτσικο θα έκαναν". Μπορεί να μην δούμε επανάσταση μέχρι να πεθάνουμε, όμως ΜΕ ΤΙΠΟΤΕ δεν θα την αντικαταστήσουμε με την έκπτωση του πλιάτσικου, και τότε ας αναλογιστούμε αν απλά θέλουμε να γεμίσουμε την κενή (συμβαίνει και σε μένα) ζωή μας με υιοθετήσεις οποιασδήποτε φλόγας απ' όπου κι αν προέρχεται. Χρήσιμα τα φετινά εορτομπάχαλα, με κάνουν τουλάχιστον να ξέρω με ποιούς θέλω να μοιράζομαι στο εξής ζωή και εμπειρίες...

katerina είπε...

Νίκο, μπορώ να σου στείλω να μελετήσεις προσεκτικά .... την σελίδα της Vogue, όπου περιγράφονται τα νεα ήθη και εθιμα.
Τζάμπα μαγκιές.... τερμα!!!!!!!

katerina είπε...

Και όμως ivain, όπως και κάθε άλλη παραγωγή, όπως και καθε άλλη τάση, όπως και κάθε μορφή τέχνης, έτσι και η μόδα, προσαρμόζεται στις κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες.
Και μιας που οι μητροπόλεις της μόδας έιναι ταυτόχρονα και οι μητροπόλεις του κραχ... η νέα μόδα λέγεται ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ.

katerina είπε...

Ακανόνιστη... πάνω απο την ηθική μου, έβαζα πάντα τον ορθολογισμό μου.
Και για να σε τρομάξω ακόμα περισσότερο, και για να σου πω πόσο political incorrect είμαι, θα σου πω... ότι μπορεί μια πεταμενη Hermes, να την έπαιρνα, αλλά θα ήξερα ότι κλεβω. Συνειδητά και με ότι αυτό συνεπάγεται.
Αλλά δεν θα παραμυθιαζόμουνα ποτέ, ότι κάνω αναδιανομή.

katerina είπε...

Spy, εξαθλιωνομαι σταθερά μεν, αργά δε.
Ακόμα δεν είμαι στο σημείο που μπορώ να κάνω την αναγκη μου ιδεολογία.
Και η αναγκη μου είναι να λέγομαι επαναστατρια, εξεγερμένη, αλλά αν δεν μπορώ να το παλέψω λογω βολέματος, λόγω μικροαστισμού, όπως του πρέπει... ε, δεν βαφτίζω το ψάρι κρεας.
Παραμένω μικροαστή.

katerina είπε...

Ρε Mano a Mano, είπες να διαφωνήσουμε. Συμφωνώ και επαυξάνω.
Ε, ρε γαμώτο...δεν μπορώ να κάνω εικονικό καυγά.
Πάρε μια θέση μάχης να τσακωθούμε.
Για κοιτα την σημερινή αναρτηση. Εχω κάποια ελπίδα διαφωνίας εκει.

Xavier είπε...

Η μόδα αγγίζει το "άτομο". Καλύπτει τις πτυχές του ναρκισισμού. Γι'αυτό μπορεί και προσαρμόζεται τόσο καλά στις κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες, ειδικά τις τρέχουσες. Δεν θα έλεγα το ίδιο και για την τέχνη γενικότερα.

taspa είπε...

καλά Κατερίνα,η τατιάνα,εν μέσω φόνου,μολοτοφ,τζαμαρίες ΤΖΑΜΠΑ ειχε αγκαλιά τον ΚΑΙΣΑΡΗ ,μόνο που εκείνος μου φάνηκε πραγματικά ΚΥΡΙΟΣ.
Ο ορισμός της μόδας κατα ΚΟΚΟ ΣΑΝΕΛ.
''Οι Ελληνες εχουν μια υπέροχη λέξη για τη μόδα ΣΥΡΜΟΣ''