Κυριακή, 13 Φεβρουαρίου 2011

Μεγάλη η χάρη Σου Άγιε μου! Στα χέρια σου τα Πάντα! Πάντα!



Τι είναι ο Έρωτας;

Ένα κλειστό σκοτεινό δωμάτιο είναι ο Έρωτας.
Σ’ αυτό που κλειδαμπαρώνεσαι πετώντας το κλειδί απέξω, και ξεχνάς και παραβλέπεις, ότι η γη εξακολουθεί και ...γυρίζει. Ότι έξω από αυτόν, συνεχίζει να ξημερώνει και να νυχτώνει, συνεχίζουν να υπάρχουν έμβια και άβια όντα.

Ωκεανός ανταριασμένος είναι ο Έρωτας.
Και εγώ, ναυαγός στην αντάρα του. Τα κύματα μέτρα ψηλά, κι εσύ άλλοτε στον αφρό και άλλοτε στον πάτο τους. Μόνη στεριά το κορμιά. Τα κορμιά ένα να γίνονται ...στον αφρό. Τα κορμιά απέναντι να βρίσκονται, ....στον βυθό. Τα χέρια, άλλοτε αλυσίδες κι άλλοτε γέφυρες. Τα μάτια, άλλοτε λιμάνι απάγκιο κι άλλοτε κύμα βουβό και αποτρόπαιο. Θάνατος και Ζωή συνάμα. Χάσιμο και λυτρωμός συνάμα.

Πόλεμος είναι Έρωτας.
Υψώματα να καταλαμβάνονται και σημαία να μην στέκει στα χώματα τους. Μάχες και μακελέμετα. Να πάλλονται τα δόρατα, και ξέπνοοι οι πολεμιστές να παραδίνονται. Αιχμάλωτοι του ...Πολέμου Τους. Κανένας Νόμος. Κανένας Θεός. Καμιά συνθήκη, για την ...προστασία τους.

Φωτιά είναι ο Έρωτας.
Πυρκαγιά που καίει τα ξερά «πρέπει» και στην θέση τους αφήνει να φυτρώνουν Γίγαντες πανύψηλοι, απειλητικοί, εκβιαστές, τα «Θέλω».

Ταχύτητα είναι ο Έρωτας.
Άτια αραβικά, ξεκαπίστρωτα, αφηνιασμένα, που στο διάβα τους ποδοπατούν λουλούδια, γκαζόν και νοικοκυρεμένους κήπους.
Μισεί το ξόδεμα του χρόνου ο Έρωτας, μισεί τα ...ρονταρίσματα, μισεί τα στρωσίματα, μισεί τα στροφόμετρα, μισεί την άσφαλτο, μισεί τις ευθείες.

Κι ύστερα;
Κι ύστερα που πάει ο Έρωτας όταν φύγει;
Θλίψη ο πρώτος του ο σταθμός. Λύπη ο δεύτερος. Λήθη ο τρίτος.
Αυτή η Λήθη που εξωραΐζει, τα κλειστά σκοτεινά δωμάτια, τους αγριεμένους ωκεανούς, τα μακελεμένα κορμιά από τον πόλεμο, τα γιγαντεμένα «θέλω».
Αυτή η μεθυστική Λήθη, που κρατάει μόνο την γλυκεία επιγευση, του πιο σκληρού αλκοόλ. Κι αυτή η Λήθη είναι που ...δανείζεται από τον επόμενο Έρωτα το λάδι, για να γυαλίσει,να λάμψει,να φεγγοβολισει το σκουριασμένο κλειδί της πορτας του Παράδεισου.

Χρόνο;
Όχι. Χρόνο δεν θέλει ο Ερωτας. Χρόνο θέλει μόνο, ο μύθος της αγάπης. Αυτής της αγάπης που θα είναι το μεγάλο και παντοτινό θύμα του σωματέμπορα εγωισμού.

Άγιε μου, και λαδάκι φρέσκο, ελαιόλαδο από το καλό, σου έβαλα, και φυτιλάκι, από το αρωματικό σου άλλαξα, και το καντήλι σου, πάντα αναμμένο στο έχω.
Κι …όποτε, γονατιστή στην Χάρη σου, παραστέκομαι.

Μεγάλη γιορτή αυριο. Μεγάλη η χάρη σου Άγιε μου! Βοήθεια μας!
Ναι, ...ξέρω Άγιε μου, εσύ δεν είσαι για να …βοηθάς! Εσύ είσαι μόνο για να μακελευεις. Εσυ εισια μόνο για να κάνεις τον αφόρητο τον σπαραγμό, το μόνο, το μεγάλο, το μοναδικό ...ζητούμενο.
Στους Έρωτες λοιπόν! Στους Παλιούς, στους Τωρινούς, στους Μέλλοντες! Και...Βοήθεια μας!!!!!


17 σχόλια:

Michalis Melidonis είπε...

Πολύ φόρα πήρες
και οι σκεπτικιστές
ανησυχούν.

Κράτα και τη Χημεία
για πισινή,
μην ξανατραυματιστείς! :-)

Τα ομώνυμα απωθούνται :-)

ασωτος γιος είπε...

ερως ανικατε μαχαν

agrampelli είπε...

Το ήξερα...:)))

"Άγιε μου, και λαδάκι φρέσκο, ελαιόλαδο από το καλό, σου έβαλα, και φυτιλάκι, από το αρωματικό σου άλλαξα, και το καντήλι σου, πάντα αναμμένο στο έχω"

Σε φιλώ!

Ανώνυμος είπε...

μια εκσπερματωση ειναι

Elva είπε...

Πες τα Κατερινα μου, πως αλλιως θα ζουσαμε; Με τη σκεψη της ..τροικας και των ανεραστων πολιτικων του τοπου;
Τουλαχιστον στη ...Νορβηγια δες τι εχουν τι πρωθυπουργο εχουν! :)

http://roedt.no/nyheter/2007/04/stoltenberg_uten_klaer/

Φιλια!

katerina είπε...

Καλημέρα Μιχάλη,
Και κοίτα τώρα πλάκα….ο ρόλος της χημείας (και όχι μόνο αυτής) είναι να …αποδομει φανατικά τους ποιητές.
Αλλά ακόμα και αυτή, σεβαστικά κλίνει το γόνυ, ταπεινή δούλα των πιο τρομακτικών από τα σαρκοφάγα, των πιο φοβιστικών του νου!

katerina είπε...

Καλημέρα Άσωτε,
Γιατί ξέρεις εσύ κανέναν που έχει την διάθεση να …δώσει καμία μάχη, απέναντι στον ολετήρα τον Έρωτα;

katerina είπε...

Καλημέρα Αγράμπελη,
Εσύ το ήξερες;;;;; Εγώ πάλι …όχι! Αλλά είπαμε …μεγάλη η χάρη Του!

katerina είπε...

Καλημέρα Ανώνυμε,
Ξέρεις βρε Ανώνυμε μου, όλα- αλλά ΟΛΑ!!!!!- σε αυτή τη ζωή, είναι …όπως μπορείς, …όσο φτάνεις κι …όσο καταλαβαίνεις, ότι είναι.

katerina είπε...

Καλημέρα Έλβα μου,
Ξέρεις βρε Έλβα μου, ο έρωτας δεν είναι ταγκό μόνο και αυστηρά για …δύο! Έρωτας είναι το Πάθος! Έρωτας είναι το πέταγμα. Έρωτας είναι η περιέργεια. Έρωτας ειναι το βάραθρο. Έρωτας είναι η παράβαση και η παραβίαση του κάθε "ορίου'. Έρωτας είναι η Ζωή! Έρωτας είναι και ο Θάνατος.

Φαντάσου λοιπόν μια κοινωνία….ερωτευμένη με τον εαυτό της! Παθιασμένη με τον εαυτό της! Λάγνα με τον εαυτό της! Και μετά….όλα παιρνουν τον δρόμο τους!!!!

Υ.Γ. Να σου πω την μαυρη αλήθεια, τα νορβηγικά της σελιδας του link που μου έβαλες, δεν τα …καταλαβα. Αλλά …άστες να πάνε στο διαβολο οι λέξεις. Η φωτογραφία της σελιδας…..είναι πολύ παραπάνω από 1.0000000000.0000…λέξεις!

Elva είπε...

Μα για τη φωτο στο εστειλα,Kατερινα μου, ποιος νοιαζεται για τα... νορβηγικα οταν δει τον πρωθυπουργο; ;PPP

katerina είπε...

Πες τα ρε Έλβα,
μας φάγανε οι καθωσπρεπισμοι των ....γραμματων...

kanaliotis είπε...

Χαρά και μύρο της ζωής μου η μνήμη των ωρών
που ηύρα και που κράτηξα την ηδονή ως την ήθελα.
Χαρά και μύρο της ζωής μου εμένα, που αποστράφηκα
την κάθε απόλαυσιν ερώτων της ρουτίνας.


Χρόνια σου Πολλά

Ανώνυμος είπε...

Από κουλτουρα ομως σκιζεις!!!
Φτου μη σε ματιασω -και σενα και τον Κολια σου:-Ρ
ΓΣ

katerina είπε...

Καναλιώτη μου,
κι αν ήξερε ο Αλεξανδρινός,να ιστορεί χαμηλοφωνα και συναμα υποβλητικά, τα λάγνα.

Καλη σου μέρα Καναλιώτη, κι ας ελπισουμε ότι αυτός ο Αγιος, των ζαχαροπλαστείων, των λουλουδάδικων, και των κοσμηματοπωλείων, θα παλέψει για λίγο απο την δόξα του, και δεν θα ζηλώσει την δόξα του ...Αγίου Βασιλείου!!!
Πάντα να παιρνει τα πάντα χωρίς τον εξευτελισμο και την καταντια του ....χαρίσματος

katerina είπε...

ΓΣ καλημέρα,
δεν ξέρεις ότι ο Κόλιας τραγουδάει- λάθος λέξη το "τραγουδάει", ..."αποδίδει"- στο Μέγαρο Jacques Breil;
Εκει τον έμαθα ρε ΓΣ, εγώ τον Κόλια, μη με κακολογείς και σκιαζομαι.

Michalis Melidonis είπε...

@Ποετοφόμπια χέμικα

Πόσο βαθιά χτύπησε το ιξώδες σου

και κόλλησες σε τούτο το πόστo,

σαν να προσμένεις ερωτικό σχόλιο

που δεν ήρθε ακόμη απ' το νόστο.


Δώστο μας το επόμενο και Ξεκόλλα! :-)

Δώσε μας τα συντρίμμια σου

που δεν βρίσκουν μέτρο αντίστασης

του υγρού στη ροή της ζωής σου. :-)