Τετάρτη, 21 Απριλίου 2010

Ο ήχος απο τις ερπύστριες....

Ο Ήχος





απο τις ...ερπύστριες.


Υ.Γ. Έχω φυλάξει κάτι αποκόμματα με κάποιον που λέγανε πως είσαι εσύ.
Ξέρω πως λένε ψέματα οι εφημερίδες,γιατί γράψανε ότι σου ρίξανε στα πόδια.
Ξέρω πως ποτέ δε σημαδεύουνε στα πόδια.
Στο μυαλό είναι ο Στόχος το νου σου ε;

8 σχόλια:

monahikoslikos είπε...

Κι οι σκοπευτές, όπως πάντα, είναι άριστοι και καλοπληρωμένοι Κατερίνα....

Yannis Zabetakis είπε...

resistance and revolution!

keep it up Katerina!

rev it up !!!

katerina είπε...

Ναι Λυκε. Αν κάτι άλλαξε ειναι οι τακτικές και οι πρακτικές. Σημερα οι τεχνικές είναι πια πολύ προηγμένες.

Ο ήχος απο τις ερπυστριες έχει πια μουσικότητα. Έχει ενοχικό αυτομαστιγωμα, έχει "μα δεν υπάρχει άλλη εναλακτική", έχει "αν πεσουμε εμεις, θα βουλιαξετε εσείς", έχει υπερπληροφορηση του ανουσιου που καλυπτει την ουσία. Και πάνω απο όλα πληρώνει αδρά τους σωστους σκοπευτές.

Εκει που φτασαμε, ειναι να τον λυπάσαι τον έρημο τον δικτατορα. Σημερα πια ειναι απλά γραφικός.

katerina είπε...

Καλημέρα Γιάννη.
Στα 18 μου χρόνια, φοιτητρια, ειχα εντυπωσιαστεί απο τα αποτελεσματα της υπερμετρης δοσολογίας των αντιβιωτικών. Φτασαμε στην τριτη γενια, δημιουργωντας ένα υπεροχα ανθεκτικό περιβάλλον στα μικροβια.

Η επικοινωνία-προπαγάνδα, συνεχώς εξελισσεται, αλλά κάτι μου λέει ότι ...τα μικροβια του νου, ίσως να έχουν γινει λίγο ανθεκτικά, στην υπερδοσολογία.

Αλλωστε... "Ελευθερία νοείται, η ελευθερία της σκέψης του διαφορετικού”

Swell είπε...

Δηλαδή ο Πεταλωτής είναι βλάκας και γι' αυτό χρειάζεται φροντιστήριο; Και γιατί δεν τον πάνε κάπου να τον πεταλώσουν;

zappa είπε...

Οι ερπίστριες έχουν μουσική υπόκρουση. Τις αιτιάσεις της σχολής του Σικάγου και τις ατάκες του Πρετεντέρη. "Δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς"....... λένε ως άλλες Θάτσερ. Και εμείς θα έχουμε την μοίρα των Άγγλων. Εγώ πάντως απορώ.

Όλο αυτό τον καιρό δυιλίζουν τα spread,μήπως, διάολε, το κάνουν για να καταπιούμε αμάσιτη την έλλειψη πολιτικής βούλισης;

Στέργιος είπε...

Βλέπω το ντοκιμαντέρ της ΝΕΤ για δικτατορία και τη Γιούρα. Φίλοι, σύντροφοι στη μάχη, γνωστοί, γνωστές περιγράφουν κάτι λίγα απ όσα έγιναν…

Οι μνήμες έρχονται ακόμη τις νύχτες. Ενίοτε για να μου θυμίσουν ποτέ να μη πω ποτέ. Και οι καιροί γίνονται σταδιακά πιο ζοφεροί υπενθυμίζοντας ότι το θηρίο είναι πάντα σε ετοιμότητα, με άλλη ίσως μορφή, μα με τον ίδιο πάντα στόχο. Το μυαλό και τη θέλησή μας.

ο ήχος αλλάζει, ο αποηχος όχι...

akrat είπε...

είναι εκωφαντικός ο ήχος...