Σάββατο, 24 Σεπτεμβρίου 2011

Δημοσθένης ζω

Τον προσπέρασα πολλές φορές μέσα στη Πόλη μας.Γύρισα το βλέμμα από την άλλη. Εκβίασα το βήμα μου υστερικά, να μην προλάβουν τα μάτια μου να στείλουν την εικόνα στην αποθήκη της μνήμης. Να μην προλάβει η τωρινή εικόνα να αντιδράσει, να ομογενοποιηθεί, να καβαλήσει, να ...γονιμοποιήσει, εκείνη την Μία, εκείνη που φυλαχτό μυθικής παρθενιάς σφίγγω χρόνια τώρα, στις χούφτες του νου μου.

Κι άλλωστε πολλές «πολυτέλειες» ήρθαν, παρήλθαν, προσπεράστηκαν και αντικαταστάθηκαν... Καμιά δεν αποδείχτηκε αναντικατάστατη παρεκτός εκτός από Μιά. Αυτό το παντεσπάνι που όρισα αξιωματικά σαν το ψωμί της Ζωής. Το Μύθο.

Νικόλα μου... Μου...

Έχουν δίκιο οι Κοεμτζήδες να γράφει μέσα στη ...παρένθεση η Γώγου.

Σφαχτάρι το Δίκαιο. Να σφαδάζει στα χέρια των ισχυρών, πάνω σε χειρουργικά τραπέζια, με λάμπες από αυτό το μπλε φως, που ξορκίζει μαθές το κόκκινο αποκρυπτοντας το.

Μαχαιροβγάλτης το δίκιο. Κόκκινο. Αίμα.

Σε πρωταντίκρισα πάνω στο...άσπρο. Στο άσπρο μιας οθόνης. Χωμένη, βουτηγμένη θαρρείς, μέσα στο βελούδο κινηματογραφικής πολυθρόνας. Άκαπνη, άβγαλτη στη Βία του Βίου ήμουν τότε, κι ακόμα πίστευα ότι οι λέξεις και οι έννοιες τους είναι το ίδιο πράγμα. Μετά, πολύ ...μετά, δυο ώρες ...μετά, ψυχανεμίστηκα ότι οι λέξεις είναι οι σφαίρες αλλά οι έννοιες είναι το όπλο. Φανταράκι ήμουν τότε που «συναντηθήκαμε» οι δυο μας Νικόλα μου, ένα φανταράκι ...τακτικού στρατού, που κρατάει στην τσέπη ένα απόκομμα από ιλλουστατιόν περιοδικό και παραμυθιάζεται ότι η γκομενάρα που ...εικονίζεται στη φωτογραφία ...υπάρχει. Ο Μύθος μου τότε ήταν Δίκαιος. Δυο ώρες ...μετά, μου τον είχες κάνει ...παραμυθάκι.

Βούτηξες τις ...Βεργούλες σου, όρμησες με τη φαλτσέτα σου και ματοκύλισες το νου μου. Βούτηξα το όπλο της έννοιας, γέμισα σφαίρες τις λέξεις, και εκεί έξω στο πεζοδρόμιο του κινηματογράφου πυροβολήθηκα.

Υπήρχες; Ήσουν εσύ; Ήταν έτσι; Ήταν αλλιώς; Ήταν η Αλήθεια ...πραγματικότητα; Αρνήθηκα να εκτελέσω την Αλήθεια ...αναζητώντας την όποια πραγματικότητα. Αυτά είναι για τους ...κριτικούς της ζωής. Αυτοί ας ...εκτελέσουν ότι προαιρούνται.

Εγώ, Δημοσθένης ζω. Κι αυτό το χαμένο βλέμμα του -ζωσμένου από κάθε ...λογής μπάτσους, ασφαλίτες, θεούς και δαίμονες- Δημοσθένη, πάνω στη φωτισμένη πίστα που σε αναζητά στη σκοτεινή πλατεία, χαραγμένο ανεξίτηλα στην οθόνη του νου μου. Κι να ονειρεύομαι πάντα, ότι στη πίστα της Ζωής μου, θα ορμήσεις με τη φαλτσέτα σου να φωνάξεις....Παραγγελιά ρε!!!!!

Κι έτσι Νικόλα μου, αρνήθηκα να δω εσένα, Άνθρωπο με σάρκα και οστά.Πέτρος εγώ ...σ’ αρνήθηκα. Κιότεψα Νικόλα μου, μπας κι η πραγματικότητα σου θολώσει το Μύθο σου της Αλήθειας μου. Σφάλισα τα μάτια και σε προσπέρασα. Η συγνώμη, λένε οι ...γνωρίζοντες, είναι το πλυντήριο της κάθε απάτης. Δεν θα στην πω. Κρατώ την...όποια «οφθαλμαπάτη» μου στα Ιερά μου. Από εμένα, μόνο ...Ευχαριστώ.

Τώρα που στα λέω Νικόλα μου, μόλις μου ‘παν, ότι να, τώρα δα λέει, περνάς την Αχερουσία. Οβολό λένε ότι δεν κράτησες κι ίσως ο φοβερός Κέρβερος να ζυγιάζει στα τεφτέρια του αυτή τη στιγμή, πόσο ο πόνος αγιάζει. Στο δικαστήριο του Άδη, δεν ξέρω αν θα είναι στοιχείο κατηγόριας ή υπεράσπισης, ότι ο δικός σου Μύθος ματοκύλισε τους πιο αυταρχικούς μπάτσους, τους πιο τυραννικούς ασφαλίτες. Τους μπάτσους, τους ασφαλίτες του νου μας.

Γεια σου Νικόλα. Άφησε ήσυχα στα μούτρα μας, τις μπογιές, τις μύξες και τα κλάματα να τρέξουνε....

17 σχόλια:

giorgos είπε...

ζουμε σ΄ενα κρατος μπουρδελο σ΄ενα κρατος που ηταν και παραμενει ενας μηχανισμος διαρκους κοινωνικου εγκληματος και τιποτα αλλο ,
γαμω το ελληνικο κρατος , γαμω την ελληνικη δικαιοσυνη , την ελληνικη "διανοηση" και ολο το συρφετο της αλητειας που διοικει αυτο το μπουρδελο 190 χρονια τωρα.

katerina είπε...

Γιωργο μου θα συμφωνησω ΑΠΟΛΥΤΩΣ μαζί σου. 190 χρόνια. Αλλά και ...περισσότερα απο 190. Αυτος ο τόπος πάντα με...κοτζαμπασηδες ποδοπατηθηκε . Με σεβασμιους δεσποτάδες πορευτηκε.

Γελάω με όλους αυτά τα κορακια που ανακάλυψαν την ευθυνη της ...μεταπολιτευσης αμνηστευοντας όλη τη προηγουμενη κτηνωδία. Λες και η προχουντική περιοδος, λές και η μεταπολεμική,λες και ο μεσοπολεμος,λες και η μικρασιατική κτστροφή,λες και ...οι Μαυροκορδάτοι και οι Κωλετηδες δεν υπηρξαν ποτε. Λες και ο μεγαλυτερος τσάτσος της ελληνικής ιστορίας του 20ου αιώνα,δνε ονομαστηκε «Γερος της Δημοκρατίας». Λες και ο αλητηριος Καραμανλής,ο και εθναρχης επονομαζομενος, λες και ο εφιαλτης Μητσοτακης, λες και ο Κανελοπουλος που ...οδηγουσε τον Βαν Φλητ στο ...στρατό του,δεν ήταν ιστορικά αλλά μυθικά προσωπα.

Αυτος ο τόπος,όπως και ο κάθε τόπος εχει γεωγραφικές συντεταγμένες Γιωργο μου. Θεση στο χάρτη. Θεση που θα ήταν ευχή αν δεν ήταν τόσο μεγάλη καταρα. Και οι αριθμοι...αλλάζουν αλλά οι γεωπολιτικές συντεταγμένες ποτε.

Αυτος ο τοπος,πετρες, ήλιο, αρμυρα, βουνα, μπατσους, δοσιλογους και ηρωες θα παραγει με τόσο φρενηρεις ρυθμους που αρνειται να καταναλωσει ακόμα κι η ...Ιστορία του. Όχι γιατι ειναι ...ευλογημένος απο κανενα Θεό, Αλλαχ ή Ρα. Αλλά γιατι πάντα ήταν εδω που ήταν. Μια Δυση με βαθεια χωνεμένη την Ανατολή. Κάτιπου κ΄θε Δυση που θέλει να βάλει ποδι στην Ανατολή, θα εκμαυλιζει.

Υ.Γ. Γελάω ακομα περισσοτερο με κάτι ...εξεταστικές για το Βατοπαιδι. Ας ανοιξουν τον φάκελο της Κυπρου, κι ας τους χαρισουμε να περιδρομιασουνε 200 Βιστωνιδες. Ας μιλήσουμε για το σχεδιον Αναν και ας ...φανταστουμε αν 300.000 ψυχές δεν ψηφιζαν ΟΧΙ, ποιοθα ήταν τωρα το σενάριο στην ΝΑ Μεσόγειο. Αλλά ο Νικόλας ο Κοεμτζης ήταν λένε ...περιθωριακός. Ακομα και μαχαιροβγάλτης. Ειχε φανερη τη φαλτσετα. Οι κρυμενες ειναι απλά ...πολιτικά ορθές.

monahikoslikos είπε...

Είναι ντροπή για την κοινωνία μας, για αυτούς που κάνανε τραγούδι και ταινία την περιπέτεια του Κοεμζή, είναι ντροπή για όλους μας, ... που αφήσαμε το Νίκο να περάσει την Αχερουσία ...νηστικός.
Κι έχεις δίκιο Κατερίνα να λες ότι η συγνώμη είναι το πλυντήριο της κάθε απάτης αλλά ότι και να ναι είναι πια αργά να επανορθώσουμε... το μακρύ ζεϊμπέκικο έφτασε στο τέλος του, οι μουσικοί μαζέψανε τα όργανα, οι λουλουδούδες έβαλαν στο ψυγείο τα λουλούδια για την αυριανή νύχτα, τα φώτα σβήσανε και εμείς μείναμε καταμεσής της πόλης μόνοι να ψάχνουμε ένα ταξί για το πουθενά.
Ενα ταξί που δεν θα φτάσει ποτέ.

katerina είπε...

Λένε Λυκε μου ότι Ζεις όσο σε αναζητανε ή σε φοβουνται κάποιοι.

Του εδωσε η ...πολιτεία άδεια μικροπωλητή. Να πουλάει τη ζωή του με αφιερωση. Πρωτοστατησαν οι Σαβοπουλοι,οι Τσιμες, οι Κακλαμανηδες και λοιποι "συγγενεις". Φερνοντας στα μετρα τους, κάποιον που κρατησε ...Βεργουλες. Κάνοντς τον ένα τιμιο βιοπαλαιστη με πάγκο μικροπωλητή...

Σημερα στις ειδησεις του MEGA, είπαν ότι ο Κοεμτζής απλά σκοτωσε κάποιους που του χαλασαν την παραγγελια του αδελφου του σε ένα μπουζουκσιδικο. Κάποιους...

Ειδες τελικά ότι ο Μυθος Κοεμτζής ποσο τρομοκρατει; Ειδες ποσο ζωντανός ειναι ακομα ο Μυθος του που παλυουνμε νυχια και με δόντια να ...κοντυνει. Αρα ...ζωντανός ειναι ακόμα.

Μεγάλο το "εγκλημα" του. 40τοσα χρονια μετα, μετα τη χουντα,στην...μεταπολιτευση, ακόμα κανεις απο δαυτους δεν τολμάει να πει τη λέξη μπατσος, ασφαλιτης...

υ.γ.κι ας μην κοροιδευομαστε. Αν...εφευγε με όποιον άλλον τροπο ..δεν θα ήταν ο Κοεμτζής.

Ανώνυμος είπε...

Καλό του ταξίδι Κατερίνα

Παπούλης

Ανώνυμος είπε...

Κατερίνα, μόνο που το σκέφτηκες με συγκλόνισες : Ο Κοεμτζής, ο Ρασούλης …μόνο έτσι μπορούσαν να φύγουν!
Μόνο έτσι!!! Με ήχο πλάγιο σαν από βυζαντινή ψαλμωδία. Κλάμα υπόγειο. Κραυγή κυνηγημένη. Ψυχή αιμορραγούσα.


“Εγώ δεν ανήκω στην κοινωνία σας, εγώ ανήκω σε άλλον κόσμο”, έλεγε μετά την αποφυλάκιση του.

κρατούσε μιαν απόσταση από τη τρέλα όχι για να σωθεί
αλλά για να την σώσει αν με εννοείς, να λόγου χάρη ήθελε γάμο

...
Ο ίδιος ξέγραψε απ’ αρχής τον εαυτό του, το είπε : Πρέπει να πεθάνω!
Μπήκε στον κόπο δηλαδή των δικαστών μα αυτοί δεν μπήκαν στον δικό του


...έγραψε ο Σαββόπουλος σε μια καλλιτεχνική αναλαμπή


Μακρύ Ζεϊμπέκικο για το Νίκο




σ.

μαχαιρης είπε...

Μπα...
Για κοιτα...
Καλως τα παιδια...!!
Καθιστε...!!
Να σας πω κατι;;
Δυστυχως...
Νομιζω οτι ο Νικος..
Και μπακαληδες..Και στρατιωτες..Και παπαδες και ταξιτζηδες να ηταν οι..Αλλοι..
Ηταν υποχρεωμενος..Το ιδιο να κανει..!!
Απλα..Γιατι δεν μπορουσε να κανει κατι αλλο..!!

Συμφωνειτε;;
ΝΙΚΟΙ...Σε λαικες πλειοψηφιες..
Δεν θα υπαρξουν ποτε...
Στη διχαλα του δεκατου του δευτερολεπτου...Να πουνε οχι...!!
Ασυμβατοι..
Στην καθημερικοτητα της γονυκλισιας..!!
Τυχαια εντελως...Ηταν μπατσοι τα θυματα..

Ανώνυμος είπε...

oxi , φιλε διαφωνω ,τα θυματα δεν ηταν τυχαια μπατσοι . οι μπατσοι ειναι οι βασικοι εκφραστες του ρατσισμου του φασισμου και τετοιων συμπεριφορων.
γιωργος-λευκαδα

katerina είπε...

Καλημέρα Παπουλη,
Πάντα ταξιδια έκανε ο Νικος Κοεμτζής. Απο την Κολαση στη Κολαση, με κάτι υπεροχες στιγμές παραδεισου.

katerina είπε...

Καλη σου μέρα σ.
Η χειροτερη Μοιρα για τους Μεγάλους, γι’ αυτους που ειτε επελεξε ο μαρτυρικός χρόνος της Ζωής τους, ειτε η τυχαία Στιγμη για αυτους, δεν ειναι ο θάνατος. Αυτός ειναι η κοινη μοιρα όλων. Η χειροτερη Μοιρα για αυτούς, ειναι ότι όλοι περιμενουμε να διαχειριστουν, το υπολοιπο της Ζωής τους μετά τη Στιγμη, το Μυθο τους.

Ποιος άραγε μπορουσε να «δικαιωσει» τον Κοεμτζή την εποχη του φόνου; Ίσως μόνο αυτοί οι πολύ λιγοι,οι εξισου περιθωριακοι με αυτόν, που ο νταλκας τους, μπορουσε να κάνει την υπέρβαση του βίου τους. Εκει που όριζαν σαν τόπο κατοικιας της αυθεντικής ύπαρξης τους. Μια ...πιστα. Ένα ζειμπεκικο. Μια παραγγελιά. Ποσο κραταει μια ...παραγγελια; Όσο μια Ζωή.

Μπορει να μην μαθαιναμε ποτε για τον Κοεμτζή. Θα μπορουσε σημερα να ειναι ένα ακομα αγνωστο πτωμα σε ένα νεκροτομείο. Απλά οι ραντιερηδες της ιστορίς της γενιάς του Πολυτεχνείου-καλη ώρα Σαβοπουλοι- έψαξαν να βρουν προιόν και απενοχοποιηση για τους νοικοκυραίους γονιους της. Πουλησε το ... «μαγικό» περιθωριο τοτε. Έκαναν Μυθο τον Κοεμτζή.

Ο Νικόλας ο Κοεμτζής μπορουσε να εχει μια καθημερινοτητα στο χωριο του. Ίσως μια ευκολοτερη ζωή. Μια ησυχη ζωή. Αλλά ο Νικόλας σηκωσε αντρικεια το Μυθο του.
Και εδω ειναι τοκουμπι της Αλεξαινας. Κι εδω πια γινεται μαρτυρικός ηρωας ο Νικόλας. Να δικαιωσει το Μυθο του ο Κοεμτζής στα δικά μας μάτια. Να ζησει το βίο του,όπως όλοι εμεις περιμεναμε να τον ζησει. Κι αυτός εκει γινεται Ηρωας. Ακριβώς εκει.

Και ετσι θα πεθάνει. Μπροστα στα μάτια ΟΛΩΝ μας. Μόνος του. Κουβαλώντας αυτο που του φορτωσαμε. Θεατες του θειου του δραματος. Χριστός αυτός. Μα ο Χριστός δεν θα ήταν ότι ειναι, αν τα πληθη συνερρεαν να σηκώσουν τον Σταυρο μαζί του. Και πιστευω ότι ο Κοεμτζής αυτο το ηξερε. Αυτη ήταν η πιο μεγάλη του υπερβαση,ακομα και απο το να αγκαλιασει τοσο αφορητα σπαρακτικά τον Δημοσθενη μετα το μακιελιο.

Ιεροσυλο αυτο που θα πω. Βαρβαρο. Ανοσιο. Αλλά ο Μεγάλος Κοεμτζής, προστατευσε το Μυθο του, ακομα και στον θάνατο του. Μεχρι το Τέλος. Για όλους εμας.

katerina είπε...

Καλημέρα Μαχαιρη,

Ειναι ...άλογο να κάνουμε εικασιες για την ιστορία. Αλλά ποιος μπακαλης, φανταρος ή ταξιτζής θα ειχε τη χυδαιοτητα να προκαλεσει μια παραγγελια;

Ήταν ο κλασικός χυδαιος κυνισμός του ασφαλιτη. Ήταν η προκληση για τον εξευτελισμό. Ειναι ο ...αιωνιος πραιτωρας της εξουσίας που πιστευει ότι πηδαει με το υπηρεσιακό περιστροφο,με το γκλομπ, με ...ότι του περεχουν τα αφεντικά του.

Διαχρονικό αυτό... ή μηπως δεν το βλέπεις σημερα; Σημερα ο Κοεμτζής θα ξεκοιλιαζε τον Κορκονέα, κρατώντας το ματωμενο κορμακι του Γρηγοροπουλου. Το ίδιο. Ακριβως το ίδιο.

μαχαιρης είπε...

Kαι ποιος να ειναι ταχα...Καλη μου φιλη...
Εκεινος που δινει στον πραιτωρα...
Διαχρονικα και ΠΑΝ καθεστωτικα, οπως λες...Την δυναμη να ΘΕΛΕΙ...
Να ξεφτιλιζει;;
Τι γινεται σημερα...
Οταν Πραιτωρες κυνηγουν τους λαθροπωλητες και τους ντελιβεραδες;;
Ποιος ματωνει οταν οι πραιτωρες
Πυροβολουν και ριχνουν τα διεθνως απαγορευμενα χημικα;;

Εξεχασες,μηπως...
Οτι οι πραιτωρες ειναι..οργανα;;
Οργανα παραφωνα, ενος κρατικου μορφωματος, που...
Θελοντας και μη...
Μελη ειμαστε ...ΟΛΟΙ ΕΜΕΙΣ;;

Ανώνυμος είπε...

«ΟΝΟΜΑΖΟΜΑΙ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΟΕΜΤΖΗΣ Ή ΚΟΥΓΙΟΥΜΤΖΗΣ. Γεννήθηκα στο Αιγίνιο Κατερίνης στις 17 Ιανουα­ρίου 1938, μετά τα μεσάνυχτα. Οι γονείς μου είναι βουλγαρο-πρόσφυγες. Αγρότες. Γράμματα δεν μπόρεσα να μάθω, δεν με αφήσανε οι καταστάσεις της κατοχής και ο εμφύλιος πόλε­μος. Ο κυριότερος παράγοντας για την αμάθεια μου ήτανε η μεγάλη φτώχεια, γιατί από μικρός έπεσα στα δυσκολοδιάβατα μονοπάτια και τα διαμερίσματα της. Πολλά υπόφερα μέχρι που έφτασα στη θέση αυτή.

Ο πατέρας μου έτυχε να είναι γνήσιος πατριώτης και φα­νατικός θερμόαιμος υποστηρικτής της λευτεριάς και της δημο­κρατίας. Με το που πάτησαν τη χώρα μας οι Ιταλοφασίστες και οι κατακτητές Γερμανοί, βγήκε αντάρτης στα βουνά, στο λαϊκό στρατό ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, πολέμησε τον κατακτητή και τον ντόπιο συνεργάτη των Γερμανών. Τραυματίστηκε βαριά στο τέλος του πολέμου. Το 1946 με τον Εμφύλιο κυνηγήθηκε, ξυ­λοκοπήθηκε και φυλακίστηκε.

Αυτά που έζησα, έπαθα, άκουσα και είδα που μείνανε στη μνήμη μου σαν κινηματογραφική ταινία, με εφιαλτικές εικό­νες που μου θυμίζουν πολέμους, σκοτωμούς, διωγμούς και άγρια κυνηγητά, ξυλοδαρμούς, φωτιές, στολές, μπότες και φυλακές, εκτελέσεις, εγκλήματα, τρομοκρατίες, βιασμούς, βαναυσότητες, τις πιο απάνθρωπες βαρβαρότητες, ταπεινώσεις, περιφρονήσεις και αδίστακτες εκμεταλλεύσεις. Έζησα και γνώρισα τι θα πει πείνα, παγωνιά, πίκρα, κλάμα, δυστυχία και απελπισία. Γνώρισα τη φτώχεια σε όλο της το μεγαλείο».

Aπό την αυτοβιογραφία "ΝΙΚΟΣ ΚΟΖΕΜΤΖΗΣ, Το μακρύ ζεϊμπέκικο"


σ.

mikeman είπε...

Μαλιστα...οπως φαινεται, επιτρεπεται να σκοτώνεις κάποιον για ενα τραγουδι, αν αυτος ο καποιος ειναι...κωλομπατσος.

Δεν ηταν αντιστασιακος ο Κοεμτζης. Ουτε κομμουνιστής. Ουτε καν αριστερος. Δεν ασχολιοταν με τέτοια πράματα. Μικροαπατεώνας ηταν. Και ο ιδιος τουλάχιστον έγραφε συνέχεια οτι μετάνιωσε για το εγκλημα. Ψιλά γράμματα για επαναστατημένες αστες κυρίες που ονειρευονται "περιθώρια" και "παραγγελιές" και "χαλασμένα σπερματα".

Με τις υγειες μας.

mikeman είπε...

Α και βεβαια...οι δυο απο τους 3 που σκοτωσε ήταν αστυνομικοί...ο αλλος ήταν απλος πολίτης.

Αλλα δεν βαριέσαι...μπροστά στον Μυθο τι ειναι και μια...παράπλευρη απώλεια.

Πολλές ταινίες βλεπετε μάγκες...

mikeman είπε...

Απλος πολίτης. Σαν τον Γρηγοροπουλο...

Ελαφρύ το χωμα που σε σκεπάζει, ασημε, απλέ πολίτη. Βοήθησες να χτιστεί ενας Μυθος!

ΥΓ. Για να σας προλάβω, εγώ ΕΙΜΑΙ αριστερός. Αντιθετα απο τον Κοεμτζή... :P

mikeman είπε...

Ουτε εγώ τον ηξερα. Γιαννη Κουρτη τον ελεγαν τον...απλο πολίτη. Ορμησε να σωσει τον τραγουδιστή απο τον Κοεμτζή και εφαγε την σουγιαδιά αυτος.

Τι τα θελεις...Μυθος...Μύυυυυυυθος...