Τετάρτη, 25 Μαΐου 2011

Τα ...λέμε

Ξύπνησα πρωί από το θόρυβο. Πολύς θόρυβος. Φασαρία. Πολύ φασαρία. Οι λέξεις είχανε ξεσηκωθεί. Ακόμα και κάποιες που τις έβλεπα καιρό τώρα να ξεψυχάνε. Ραγισμένες, σπασμένες, χάρτινες, ανάπηρες. Καμιά φορά που άκουγα το μουγκρητό τους και αναθαρρούσα με διαβεβαίωναν οι ...ειδικοί, ότι να ...απλά είναι ο επιθανάτιος ρόγχος τους. Μη δίνεις σημασία, μου έλεγαν.

Κι αυτές τις ξέπνοες, τις ετοιμοθάνατες, τις ευνουχισμένες, τις άοπλες, τις ηττημένες, να τις βλέπεις αχάρακτα, να γίνονται έφηβες, κοπελούδες, ξαναμμένες, γυαλιστερές, με το γυλιό τους στον ώμο, με το όπλο τους καλογυαλισμένο, να με σέρνουν στη Πλατεία.

Τι έγινε κορίτσια τις ρωτάω και πάω να τις χαϊδολογήσω, να τις καλοπιάσω έτσι για να ξανατακτοποιηθούν στις γραμμές, στους χάρτες, στα ...τοπογραφικά της οθόνης μου.

Εμείς, μου αντιγυρίζουν με θράσος, δεν μένουμε άλλο μέσα σε αυτο το γυαλί. Θα είμαστε ΕΚΕΙ. Αν θέλεις έλα...

Κι ανοίγουν τη ...πόρτα και ...φεύγουν. Μα τους ...φωνάζω την ώρα που τρέχω ξοπίσω τους κυνηγώντας τες, αφού- έγραψε η τσούλα η ιστορία ότι ξοφλήσαμε. Δεν γύρισαν καν να μου ρίξουν ένα βλέμμα...

Κι έτσι τα ...λέμε ΕΚΕΙ.

4 σχόλια:

stefanos maximos είπε...

Γεια σου Κατερινα
δεν καταλαβα καθολου το ποστ. Σε τι αναφερεσαι;
Αν θελεις γινε αναγνωστρια στα μπλογκ μου.
Θα σε βαλω στη λιστα και θα σε διαβαζω.
Ευχαριστω.

Ανώνυμος είπε...

Ο Μεγας Ναπολεων ηταν ο πρωτος στρατηγος που επαιρνε μαζι του στις εκστρατειες ειδικα εκτος ευρωπης ,επιστημονες και σοφους .
Η πρωτη διαταγη που εδινε πριν απο καθε μαχη ηταν , οι σοφοι στη μεση ,

θελω να πω ρε κατερινα οτι οι λεξεις
που γραφεις εδω αξιζουν πολυ περισσοτερο απο την ...πλατεια.
γιωργος λευκαδα

Ανώνυμος είπε...

Οι λέξεις έπεσαν στην Β. Γεωργίου του Α' κάνοντας τόσο θόρυβο που κάλυψε τα συνθήματα.

Από αυτούς ακούστηκαν λέξεις που σχημάτισαν ανούσιες προτάσεις.

Δίπλα η “επανάσταση” προχωρούσε αλλά η “πρωτοπορία” ήταν ανίκανη ακόμη και να σκεφτεί. Προσπαθούσε να μαζέψει τα κομμάτια της.

Σ.

the elf at bay είπε...

Ωραίο το κείμενο αν κι διαφωνώ!